icecream in Hong Kong>>Ocean Park
icecream first time aboard.
ออกเดินทางแล้ว CNX-BKK
Preparing to Hong Kong.
พาไอศครีมเดินห้าง & ว่ายน้ำ
We are back!!
เดินทางกลับบ้านเราแล้ว...เย้!
ไอศครีม @ เกาะพยาม Day 2
ไอศครีม @ คอคอดกระ&เกาะพยาม ระนอง
icecream @ Cha Um and Hua Hin @^v^@
วันออกเดินทาง @^v^@

 

 

We are back!!

สวัสดีค่า กลับมาพบกันอีกแล้วนะคะ กับครอบครัวจอมซ่า ปะป๊า มะมี๊ แล้วก็น้องไอศครีม
ห่างหายกันไปนานเลย คิดถึงกันบ้างรึเปล่าเอ่ย
ส่วนพวกเรา คิดถึงทุกๆคนเลยนะคะ^v^
ต้องขอโทษด้วย ที่ไม่ค่อยได้แวะเวียนไปหาใครเลย แทบไม่ได้เข้าไดคลับเลยค่ะ
มีอะไรหลายๆอย่างผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย
เอาเป็นว่าเล่าคร่าวๆก่อนนะว่าไปทำอะไรมามั่ง แล้วจะทำยังไงกันต่อกับชีวิตดี

We are back

ดูจากไดอารีล่าสุดที่เขียนเล่าเรื่องราวของพวกเราไปก็คือวันที่ 2 สิงหาคม 2551
วันนี้คือวันที่ 23 ตุลาคม 2551 นับไปนับมาก็หายหน้าหายตาไป 2 เดือน กับอีก 21 วัน..ก็นานเหมือนกันเนอะ

มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย มีบางอย่างทำให้เกิดการท้อขึ้นมาบ้างเหมือนกัน
เคยคิดจะเลิกเขียนไดแล้วเหมือนกัน แต่ตั้งใจไว้แต่แรกแล้วว่า จะเขียนไดอารีบันทึกเรื่องราวไว้ให้ลูกในระยะ 3 ขวบปีแรกที่เค้ายังจำความไม่ได้
ตอนนี้น้องไอศครีมก็ 2 ขวบกว่าแล้ว อีกไม่นานมะมี๊อาจจะเลิกเขียนอยู่แล้ว
แต่ก็มาเกิดเรื่องขึ้นซะก่อน
ยอมรับเลยว่าท้อมาก แต่ก็ยังคงไม่เลิกเขียนได
อาจจะต้องย้ายบ้านไปเขียนที่ใหม่
ระหว่างที่เรากำลังเลือกและพิจารณาว่าจะไปที่ไหนดี ก็คงต้องขออาศัยเจ้าของบ้านเดิมไปก่อนอีกซักระยะ
เราเริ่มเขียนไดอารีครั้งแรกที่บ้านไดคลับมาเมื่อวันที่ 05/06/07 รวมเวลาแล้วก็ 1 ปีกับอีก 4 เดือน
มีเรื่องราวดีๆ และมิตรภาพที่สวยงามเกิดขึ้นกับพวกเรามากมาย
ได้แลกเปลี่ยนเรื่องราวกันในหมู่เพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมาเป็นสิบปี
ได้เจอเพื่อนใหม่ๆที่น่ารักจากไดอารีแห่งนี้หลายต่อหลายคน
ได้เรียนรู้เคล็ดลับการเลี้ยงลูกจากพี่ๆหลายๆคนในที่แห่งนี้
ได้รู้แหล่งช้อปปิ้งเด็ดๆมากมายจากที่นี่
นึกๆไปแล้วก็น่าใจหายเหมือนกันนะ

กว่าเราจะเขียนไดอารีเป็น ทำ Theme เป็น ก็ต้องใช้เวลาศึกษาและเรียนรู้อยู่นาน
ไดอารีแต่ละหน้า มะมี๊ทำด้วยใจล้วนๆ แต่ละหน้ามีรูปและเรื่องราวมากมาย
ไดอารีแต่ละวัน มะมี๊ใช้เวลาตั้งแต่ทำรูป เขียนเรื่องราว ใช้เวลาประมาณ 3-5 ชั่วโมง บางเรื่องทำเป็นอาทิตย์ก็มี
ซึ่งโดยเฉลี่ย ในแต่ละหน้า จะใช้เวลาทำราวๆ 5 ชั่วโมง
เมื่อก่อน ถือว่าติดไดอารีเอามากๆ พยายามจะอัพทุกวันให้ทันเหตุการณ์
จนบางครั้งเราก็ลืมอะไรไปบางอย่าง
พอป้อนข้าว อาบน้ำให้หนูเสร็จแล้ว มะมี๊ก็จะหันหน้าเข้าหาคอม อัพไดอารีทันที หรือไม่ก็แวะเวียนไปหาไดเพื่อนๆมั่ง
จนมะมี๊เกือบลืมไปว่า ลูกรักของมะมี๊ ยังต้องการความรัก ความอบอุ่นจากมะมี๊ อยากให้มะมี๊มาเล่นด้วยกันกับหนู
หลังๆมานี่ มะมี๊เลยอัพไดอารีเวลาว่างเท่านั้น ถ้ากลับบ้านมาแล้ว ก็จะใช้เวลาอันมีค่าอยู่กับหนูให้เต็มที่ @^v^@
ก็เลยมาอัพไดบ้าง หายไปบ้าง

บางทีเราทำอะไรไปนานๆ ก็ลืมจุดประสงค์บางอย่างไป
อย่างที่บอกไป คือความตั้งใจของมะมี๊ คืออยากบันทึกเรื่องราวและพัฒนาการของหนูในแต่ละวันไว้
แต่หลังๆเพื่อนๆเริ่มรู้จักเรามากขึ้น บางครั้งได้เห็นไดอารีของพวกเราติด Top Diary ก็ตื่นเต้นไปกับเค้า
พออัพไดอารีเสร็จ ก็ต้องแวะเวียนไปเที่ยวหาไดอารีเพื่อนๆที่แวะมาเยี่ยมเยียนเรา เพื่อตอบแทนมิตรภาพอันดีงามที่หยิบยื่นให้เรา
บางที หลงอยู่ในวังวน comment จนลืมเวล่ำเวลากันเลยทีเดียว
ระหว่างที่เราศึกษาบ้านใหม่อยู่ บางที่ไม่มีการนับเรตติ้ง มะมี๊ก็คิดว่าดีเหมือนกันนะ เราจะได้บันทึกไดอารีเป็นไดอารีจริงๆ โดยไม่มีปัจจัยอื่นๆมาเกี่ยวข้อง
แต่ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะคะ ถ้าย้ายบ้านใหม่เมื่อไหร่ จะมาบอกเพื่อนๆแน่นอน แล้วก็จะยังคงแวะเวียนมาหาเพื่อนๆเป็นระยะๆนะคะ

ระหว่างที่เราหายกันไปนาน ก็ได้ข่าวเพื่อนๆเป็นระยะๆ
พี่ๆบางคนก็เลิกเขียนไดไปแล้ว มารู้ข่าวก็ตกใจเอามากๆ แล้วก็เสียดายมากๆ
แต่เราก็ต้องเคารพในการตัดสินใจของผู้อื่น
บางคนก็ห่างหายไป เขียนไดน้อยลง คาดว่าคงใช้เวลาอันแสนมีค่าอยู่เล่นและสอนลูกๆไป
ต่อไปนี้เราก็อาจจะเป็นอย่างนั้น เพราะไดอารีล่าสุดที่เราเขียนไปคือเดือนมีนาคม ตอนนี้ตุลาคมเข้าไปแล้ว แสดงว่ามีไดดองอยู่ประมาณ 8 เดือน
ซึ่งมะมี๊คงจำเรื่องราวในแต่ละวันได้ไม่หมด ก็คงจะไม่อัพไดอารีแบบบันทึกรายวันแล้ว
มะมี๊จะเล่าเรื่องราวและเหตุการณ์สำคัญๆที่เราได้ไปเที่ยว ไปกิน ไปสัมผัสกันมา เท่านั้นดีกว่านะคะ
ถ้ามีเวลาก็จะพยายามมาอัพบ่อยๆ แต่ถ้าไม่มีเวลาก็จะหายหน้ากันไปซักพัก
อาจจะไม่ได้ไปเยี่ยมเพื่อนๆบ่อยๆเหมือนเมื่อก่อน ก็อย่าเพิ่งโกรธกันเลยนะคะ

ตอนนี้มะมี๊ก็ลาออกจากงานมาแล้ว ก็เป็นกึ่งๆ Full time mom กะเค้าเหมือนกัน
แต่ก็ยังมีไปช่วยทำบัญชีที่ร้านปะป๊ามั่ง เพราะปะป๊าก็กลับไปดูแลธุรกิจอีกตัวที่เราลงทุนกันไว้
ที่สำคัญคือมีเวลาอยู่กับหนูมากขึ้น ^^
หนูก็เริ่มโตแล้ว 2 ขวบกว่าแล้ว กำลังหัดพูดน่ารักน่าชังเลย แถมซนมากๆอีกต่างหาก
พลังงานหนูเหลือเฟือ วิ่งเล่นทั้งวันก็ไม่มีเหนื่อย
ระยะนี้มะมี๊เลยจะใช้เวลาที่แสนสุขนี้ อยู่กับหนูมากขึ้น แต่ก็จะพยายามบันทึกเรื่องราวของหนูไว้เป็นระยะๆ
แต่น่าเสียดาย ที่พัฒนาการของหนูในแต่ละเดือน มะมี๊ก็จำไม่ได้แล้ว เพราะเราไม่สามารถอัพไดอารีได้นานมาก
มะมี๊ต้องขอโทษหนูจริงๆเลยนะคะ
เราไม่ได้ลงในรายละเอียด แต่พัฒนาการของหนูก็เป็นไปตามเกณฑ์ ทั้งด้านร่างกายและจิตใจ
ร่าเริง สมกับวัยของหนู

มะมี๊จะเล่าถึงสาเหตุที่ทำไมมะมี๊ไม่ได้อัพไดอารีให้หนูนานนัก
แต่มะมี๊จะไม่ลงในรายละเอียดนะคะ
เอาเป็นว่าถ้าใครอยากรู้เรื่องราวทั้งหมด ก็ mail มาคุยกันหลังไมค์แล้วกันนะคะ
rinradaw@gmail.com

เรื่องเริ่มมาจากว่า มะมี๊จ่ายค่าต่ออายุสมาชิกพรีเมียมแบบรายปีไปเมื่อวันที่ 08/06/08
โดยโอนเงินไปเป็นจำนวน 800 บาท เพราะคิดว่าพื้นที่ใกล้จะเต็มแล้ว เลยชำระค่าไรท์ซีดีไปพร้อมกันเลยดีกว่า จะได้ไม่ต้องเสียค่าโอนหลายรอบ
ประมาณต้นเดือนสิงหาคม พื้นที่ในไดอารีของเราก็เต็ม มะมี๊เลยเข้าไปสั่ง Order CD เลยได้รู้ว่า ค่าไรท์ซีดีปรับเพิ่มเป็น 250 บาทแล้ว ที่มะมี๊เข้าใจว่าจ่ายไป 800 จะได้ไรท์ได้ 2 แผ่น เพราะเมื่อก่อนแผ่นละ 100 บาท(ซีดีล่าสุดก็ราคา 250 บาท แต่มะมี๊คงลืมไป)
ปีที่แล้วเมมเบอร์ที่จ่ายเป็นรายปี จะไรท์ได้ฟรี 1 ครั้ง แต่ปีนี้จะได้ในราคา 100 บาท
คราวนี้มะมี๊สั่งไรท์ไป ก็จะเหลือเงินอีก 100 บาท ไม่พอค่าไรท์แผ่นต่อไปอยู่ดี มะมี๊ก็เลยขอซื้อเป็นพื้นที่เพิ่มแทน
เลยได้เพิ่มมาอีก 10 MB
ระหว่างที่รอซีดีจัดส่งมา มะมี๊ก็อัพไดอารีในพื้นที่ที่ซื้อเพิ่มไป ก็คาดว่าคงได้ซีดีมาตอนพื้นที่ใหม่เต็มพอดี

ระหว่างนั้นก็มีการเปลี่ยนแปลง เพราะมะมี๊ลาออกจากงานมาแล้ว และก็มารื้อระบบบัญชีในร้านให้ปะป๊าใหม่
มะมี๊ก็วุ่นๆกับตัวเลขที่ร้าน มีเวลาว่างก็มาอัพไดอารีให้หนู ก็รอซีดีไปเรื่อยๆไม่ได้ทวงถามอะไร

มะมี๊อัพไดอารีให้หนูจนพื้นที่เต็มอีกครั้ง เลยไม่สามารถอัพอะไรให้หนูได้อีกตั้งแต่วันที่ 2 สิงหา
เพื่อนๆก็ทวงถามกันหลายคน ทั้งใน comment diary, Hi5, MSN และโทรศัพท์
มะมี๊ก็บอกได้อย่างเดียวว่ารอซีดีอยู่

ใครๆที่เคยคุยกับมะมี๊ก็จะรู้ดีว่ามะมี๊มีปัญหากับการไรท์ซีดีทุกครั้ง
ครั้งแรกอ่านวิธีสั่งไดอารีแล้วไม่เคลียร์ มะมี๊กับน้าปอม(pompampompam)นึกว่าเลือกแบบดาวน์โหลดก็สามารถโหลดกี่ครั้งก็ได้
พอโหลดมาแล้ว ลบไป แล้วเขียนใหม่ก็โหลดอีกไม่ได้
editorบอกว่าโหลดข้อมูลเดิมกี่ครั้งก็ได้ ส่วนข้อมูลใหม่ต้องซื้อดาวน์โหลดใหม่
เลยเอ๋อกันไปพักนึง ส่วนที่ดาวน์โหลดมาครั้งแรก ตอนนี้ก็เปิดไม่ได้แล้ว ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน

ทีนี้ พอครั้งที่ 2 เราก็เลยสั่งเป็นแบบซีดีไปเลย
ก็รอประมาณเดือนกว่าๆ ซีดีถึงจะมาถึง
ทั้งๆที่ตอนสั่งมีข้อความบอกว่าจะใช้เวลาส่งประมาณ 1 สัปดาห์
แต่ editor ก็ mail มาขอโทษ แจ้งว่าประสบอุบัติเหตุ
อันนี้เราเห็นใจ ก็ไม่ได้ว่าอะไร

พอมาซีดีแผ่นนี้ เราสั่งไรท์ไป 2 เดือนแล้ว แต่ยังไม่ได้รับซีดี
ทีแรกก็ไม่อยากตาม 1เดือนก็แล้ว 2เดือนก็แล้ว เลย mail ไปถามเลขที่พัสดุeditor ปรากฏว่า ซีดีถูกตีกลับ
ทั้งๆที่มะมี๊ไม่เคยได้รับเอกสารใดๆจากทางไปรษณีย์เลย
โดยปกติแล้ว มะมี๊ชอบซื้อของรวมทั้งเสื้อผ้าของใช้ของหนูทาง internet ก็ไม่เคยมีปัญหา
ได้รับของทุกครั้งไป ถ้าวันไหนไม่อยู่บ้านก็จะมีใบรับสีชมพูจากไปรษณีย์แจ้งให้ไปรับที่ไปรษณีย์
แต่คราวนี้ไม่มีใบอะไรเลยซักอย่างเดียว
 ประจวบเหมาะกับ editorย้ายบ้าน เลยไม่ทราบว่าซีดีถูกตีกลับ
ก็ต้องรอeditorกลับไปที่บ้านเก่าแล้วเอาซีดีแผ่นนั้นส่งคืนมาให้ใหม่
ใช้เวลารออีก 1 สัปดาห์

พอได้รับซีดี ซีดีก็มีปัญหาเปิดไม่ได้อีก
-_-" อะไรมันจะแย่ขนาดนั้นเนอะ
ทำไมปัญหาต้องมาเป็นกับเราคนเดียวด้วยนะ
เราก็ติดต่อไปทาง editor แล้ว editor ก็ให้ webmaster ติดต่อประสานงานมา
ปัญหาเกิดตอนคุยกับ webmaster นี่แหละ
จำได้ว่าวันนั้น mail กลับไปกลับมากันอยู่ 10 กว่ารอบ(จนพี่เอ๋ (aeyaromdee) ถามว่าทำไมไม่โทรไปหาเลยล่ะ...เอ่อ นั่นสิ ไม่ได้ขอเบอร์โทรเลยเนอะ)
ประเด็นคือ ซีดีมีปัญหา เปิดไม่ได้
ความต้องการคือ อยากให้ส่งซีดีใหม่มาให้
...แค่นั้น...

แล้วทีนี้ คุยกันไปคุยกันมา เหมือนคุยกันคนละภาษา ไม่เข้าใจกันซักที
แล้วมี mail ฉบับนึง ที่อ่านแล้วเสียความรู้สึกเอามากๆ
webmaster บอกให้ลองไปใช้บริการที่อื่นดู ว่าที่อื่นให้บริการดีกว่าที่นี่รึเปล่า
อ่านดูแล้ว รู้สึกปรี๊ดดดดดดส์ขึ้นมาเลย
เค้าบอกว่าจะคืนเงินส่วนที่เหลือให้ โดยนับจากวันสุดท้ายที่ซีดีถูกส่งออกมา
นั่นแสดงว่าเราเสียโอกาสไป 3 เดือน บวกกับค่าเพิ่มพื้นที่ที่เพิ่งจ่ายไปหมาดๆ
ในวันนั้นรู้สึก fail เอามากๆ อยากเลิกเขียนไดแล้ว
คนอื่นอาจโดนปัญหาอย่างอื่น อย่างเช่น comment ไม่น่ารักหรือโดน copy รูปเอาไปใช้
แต่นี่ ทำไมเรามามีปัญหากับ webmaster ซึ่งเปรียบเสมือนคนดูแลบ้านแท้ๆ
ปัญหาเกิดจากแค่ซีดีแผ่นเดียว ทำไมเค้าต้องพูดกับเราอย่างนั้นด้วย
ใครๆก็ไม่อยากมีปัญหาหรอกค่ะ แต่ในเมื่อซีดีมันไม่สมบูรณ์ เราก็แค่แจ้งไปเท่านั้นเอง
ไม่ทราบว่าเพื่อนๆคนอื่นๆมีปัญหาคล้ายๆอย่างนี้มั่งรึเปล่าคะ

ตอนนั้นคิดว่า ในเมื่อเค้าไม่อยากให้เราอยู่ เราก็ไม่อยู่ก็ได้
ส่วนเงินที่จะคืนให้ ก็ตั้งใจไว้ว่าไม่ต้องโอนคืนมา ให้บริจาคให้มูลนิธิศุภนิมิตรไปเลย ถือว่าทำบุญไป
จากนั้นก็เริ่ม search หาแหล่งเขียนไดอารีแห่งใหม่
แต่เข้าไปก็ยังรู้สึกใหม่ๆ ไม่คุ้นหน้าคุ้นตา คงเหมือนกับตอนที่มาเขียนไดคลับใหม่ๆ
กว่าจะเลือก กว่าจะเริ่ม แล้วก็ต้องหาบ้านที่เหมาะกับเรามากที่สุด
ในระหว่างนี้ก็คงต้องขออาศัยไดคลับต่อไปอีกซักระยะก่อนนะคะ

ระหว่างที่ไม่ได้เขียนได ก็เลยเป็นเวลาที่ได้อยู่กับลูกเต็มที่ ได้ใช้เวลากับเค้ามากขึ้น
ได้เห็นพัฒนาการ และความน่ารักของเค้าในทุกๆวัน
เค้าถึงว่า ช่วงเวลาเลวร้าย ก็ยังมีช่วงเวลาดีๆอยู่ในนั้น^^

We are back

ในที่สุดก็ได้ซีดีแผ่นใหม่อย่างสมบูรณ์แบบมาแล้ว ต้องขอขอบคุณ editor และ webmaster มากๆเลยนะคะ
หลังจากนั้นก็รอเคลียร์พื้นที่อีก รอบที่แล้ว มะมี๊ขอให้เคลียร์ และเก็บหน้าสำคัญๆที่เราอยากเก็บไว้ได้
แต่มารอบนี้ ทาง webmaster ขอให้เคลียร์เป็นเดือนๆไป จะเก็บบางหน้าไม่ได้
ซึ่งมะมี๊ก็ไม่อยากมีปัญหา(อีก) ก็เลยบอกเดือนที่จะเคลียร์ไป ส่วนเดือนที่จะเก็บไว้ มะมี๊จะเคลียร์เอง

ระหว่างนั้น ก็ทำ Theme ใหม่ เพราะทุกครั้งที่เราสั่งซีดีไป พอเริ่มใหม่เราก็จะเปลี่ยน Theme ใหม่กัน
ครั้งนี้ ก็ต้องขอขอบคุณ ปะป๊าผู้แสนน่ารักตลอดกาลของเรา "3 ที่ช่วยทำ Head ไดให้
 และอีกคนที่ต้องขอขอบคุณคือน้าปอม(ว่าที่คุณแม่)คนสวย ที่ส่งลิงค์ของแต่งไดน่ารักๆมาให้ พร้อมกับมาสอนวิธีทำ Pattern ด้วยตัวเอง ขอบคุณเพื่อนสาวมากๆเลยนะจ๊ะ
และก็ขอขอบคุณ ออมม่านุชคนสวยของน้องนาคยอง(na-kyoung)ที่สรรหาของแต่งไดน่ารักๆแล้วนำมาบอกเพื่อนๆในได(มะมี๊แอบ save ไว้เป็นระยะๆ)

Theme ใหม่นี้มีการเปลี่ยนแปลงมากมาย ปะป๊าเลือกรูปที่ไปฮ่องกงเพราะเป็นทริปเด่นในช่วงนี้มาทำรูป
ส่วนในตัว Body มะมี๊เลือกของแต่งน่ารักกุ๊กกิ๊กแบบเด็กๆให้สมกับวัยของหนู
กว่าจะทำได้ก็ใช้เวลานานมากกกกกกกกกก
ต้องเรียนรู้อะไรใหม่ๆตั้งหลายอย่าง
ต้องกะขนาดให้เหมาะสมกับหน้าจอ
ฉะนั้น ได้โปรดอย่าถามนะคะว่าทำยังไง เพราะกว่าจะเอาตัวรอดมาได้ก็แทบแย่เลยน่ะค่ะ
ต้องอาศัยถามเอาจากหลายๆคน และที่สำคัญที่สุดคือลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆ จนได้หน้าจอแบบนี้มา
Theme นี้ก็ถือว่าถูกใจที่สุดตั้งแต่ที่ทำมา เพื่อนๆชอบหรือไม่ชอบตรงไหน comment มาได้นะคะ

พอทำ Theme ใกล้จะเสร็จก็ยังไม่ได้รับการเคลียร์พื้นที่ เลย mail ไปถาม editor อีกครั้ง
editor ก็ส่งต่อให้ webmaster อีกที แล้วมะมี๊ก็โดนบ่นมาอีกรอบ แหะๆ(ถือซะว่าทำใจหน่อยนะคะ นี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่รบกวนแล้วก็ได้)

ณ บัดนี้ ก็สามารถอัพไดอารีได้แล้ว เย้ๆๆๆ
ขอเชิญพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ หลานๆ ติดตามเรื่องราวของครอบครัวเราได้เลยค่ะ

แท่น แทน แท๊น....

We are back

วันอังคารที่ 4 มีนาคม 2551

วันนี้มะมี๊กลับมาทำงานเป็นวันแรก หลังจากลางานไปเที่ยวลั๊ลลาที่ทะเลกับครอบครัวเรามา
งานทุกอย่างก็ดำเนินไปตามปกติ โทรหาลูกค้า ดูราคาหุ้น คีย์คำสั่งซื้อขาย โทร confirm ปริ้นท์report บลาๆๆ
อย่างอื่น มะมี๊จำไม่ได้แหล่ว ^^"
แหมม ก็มันตั้ง 8 เดือนที่แล้วนี่นา ใครจะไปจำได้ล่ะค๊า

ตัดมาตอนเย็นเลยละกัน
ปะป๊าไปกินต้มหัวปลาหม้อไฟที่ร้านอ้วนเฮฮากับที่บ้าน มะมี๊กลับมาไม่ทัน คงเพราะเฝ้าลูก รอลูกตื่นเหมือนเคย
ปะป๊าเลยซื้อข้าวต้มปลา กับต้มหัวปลามาฝากเรา
We are back
ร้านนี้มาเปิดที่ใหม่ตรงถนนช้างคลาน รสชาดอร่อยเหมือนเคยเลยล่ะ

ระหว่างที่มะมี๊หม่ำๆอยู่ ปะป๊าก็ถ่ายรูปหนูเล่นในห้องไป
We are back
สาวน้อยตั้งอกตั้งใจดู Baby Einstein อยู่เหมือนเคย

We are back
แอบหันมายิ้มหวานให้ปะป๊าถ่ายรูปด้วย^^

We are back
เวลาเพลินๆก็แอบเอามือเข้าปากกะเค้าด้วยเหมือนกัน

We are back
แล้วก็หันมาตั้งใจดูดีวีดีต่อ

แล้วพอถามว่าหนูชื่ออะไรค๊า
We are back
หนูก็จะชื้ไปที่ตัวเองแล้วบอกว่า "คีม" = ครีม แบบนี้

วันพุธที่ 5 มีนาคม 2551

วันนี้มะมี๊ก็ไปทำงานตามปกติ
ปะป๊าวานให้ไปหาซื้อโปรแกรม Photoshop CS3 กับ Spider มาให้หน่อย
ช่วงนี้ปะป๊ากำลังเห่อถ่ายรูปกับแต่งรูปอยู่ ปะป๊าบอกว่าจะเอามาแต่งรูปภาพเกาะพยามที่ไปมา
มะมี๊เลยต้องสนอง need ปะป๊าซะหน่อย เลิกงานก็เลยไปเดินที่ตึกน้าวิ CM Computer อยู่ใกล้ๆกับออฟฟิศมะมี๊ดี

We are back
ได้ CS3 มาแผ่นนึง กับอะไรซักอย่างอีกแผ่น แต่หา spider ไม่ได้ เห็นเค้าบอกว่ามันเป็นโปรแกรมแต่งรูปเฉพาะ มักจะมีในสตูดิโอ เลยต้องตามหากันต่อไป

ออกจาก CM ก็ไปตามหาที่พันธุ์ทิพย์กันต่อ ก็มีแต่ Photoshop แต่ไม่มีที่ปะป๊าต้องการ ปะป๊าเลยได้ที ฝากซื้อชุดเบนโตะจากฟูจิมาหน่อย
We are back

อ้างว่าจะได้สั่งไข่ตุ๋นมาเผื่อลูกด้วยไง
We are back
หนูเลยได้กินไข่ตุ๋นของโปรดเลย^^

จากนั้นก็ไปรับลูก แล้วก็กลับบ้าน
วันนี้มีคลิปสาวน้อยเต้นๆน่ารักๆมาฝาก


ไอศครีมเต้นเพลง Head, Shoulder, Knees and Toes ตามเด็กๆใน Baby Einstein ได้แล้ว :)
มะมี๊เลยถ่ายคลิปมา แต่หนูเขินกล้องซะงั้น ทำไม่ครบท่าเลย จำได้ว่าคราวหลังมีถ่ายไว้อีก
ค่อยเอามาอวดใหม่แล้วกันเนอะ

วันพฤหัสที่ 6 มีนาคม 2551

วันนี้มะมี๊ก็จำไม่ได้อีกน่ะแหละ ^^"
ตัดมาตอนเย็นเลย ปะป๊าทำข้าวแสนอร่อยให้หนูเหมือนเคย
We are back

ส่วนปะป๊า มะมี๊ก็โซ้ยมะม่วงน้ำปลาหวานกันเปรม
We are back
ช่วงนี้หน้ามะม่วง ชอบๆๆที่สุดเลย ส่วนน้ำปลาหวานต้องนี่เลย ตราตะไคร้ สุดยอดดด

ส่วนสาวน้อยคนนี้ นอกจากจะแย่งแทะมะม่วงแล้ว
ยังจะแทะกินชมพู่อีก
We are back
กินไป ดูดีวีดีโปรดไป เพลินเค้าล่ะ

วันศุกร์ที่ 7 มีนาคม 2551

วันนี้ตอนเช้าก่อนไปทำงาน มะมี๊ก็พาหนูไปแวะที่ไปรษณีย์ก่อน มีจดหมายให้ไปรับพัสดุ
ปรากฏว่าเป็นนาฬิกาแขวนผนังจากธ.ไทยพาณิชย์นั่นเอง
มะมี๊ก็ว่า ช่วงนี้ไม่ได้สั่งของทางเน็ตนี่นา

แล้วมะมี๊ก็ไปทำงาน

ตอนเย็นปะป๊าทำอาหารให้หนูเหมือนเคย
We are back
น่าหม่ำใช่ม๊า

พอมะมี๊ป้อนข้าวหนูเสร็จ หนูก็ดูดน้ำตาม(มะมี๊แอบบังคับ เพราะหนูไม่ชอบทานน้ำเอาซะเลย)
We are back
เวลาดูดีวีดีนี่ให้ทำอะไร หนูก็ทำหมดเลย ^v^

แต่มาแอบดูหน่อยซิ ใครทานเลอะน๊า
We are back
โอ้โห..ปากเลอะเป็นคราบเลยนะเนี่ย

วันเสาร์ที่ 8 มีนาคม 2551

วันนี้มะมี๊กับเพื่อนๆที่ออฟฟิศ มีอบรมเกี่ยวกับเรื่องการวางแผนทางด้านภาษี
อาชีพ Marketing เนี่ย นอกจากจะต้องสอบใบอนุญาตเป็นผู้ติดต่อกับนักลงทุนให้ได้แล้ว ก็ต้องมาอบรม Refresh ข้อมูลทุกๆ 2 ปี แต่หลังๆมานี่ เค้ามีอบรมพิเศษ แล้วก็นับชั่วโมงเพื่อต่อใบอนุญาตให้ด้วย
เราเลยต้องไปอบรมทั้ง 2 วัน เสาร์-อาทิตย์เลย
เค้าอบรมกันที่คณะเศรษฐศาสตร์ มช.
แหมม เหมือนไปเยี่ยมบ้านเกิดเลยนะเนี่ย

We are back
เจ้าหน้าที่ Marketing ทั้งเชียงใหม่ก็มาอบรมพร้อมๆกับเรา

We are back
นั่งฟังว่างๆ มะมี๊เลยแอบถ่ายเพื่อนๆที่มาอบรมด้วยกัน ส่วนใหญ่มักจะไปนั่งข้างหลังๆ

พอพักเที่ยง ทานข้าวเสร็จ เพื่อนๆก็ชวนกันไปช้อปปิ้งที่สหกรณ์ มช. เดี๋ยวนี้เค้าย้ายมาอยู่ตรงคณะสถาปัตย์เก่าแล้วนะ
We are back
นี่เลย มุมโปรดมะมี๊

ตอนสมัยเรียน มะมี๊ชอบซื้อเครื่องเขียนมากๆ จะได้ปากกาใหม่ติดมือมาทุกครั้งที่ไปร้านหนังสือ
วันก่อนเจอเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยประถม เค้าถามมะมี๊ว่า ยังชอบใช้ปากกาหลายๆสีอยู่รึเปล่า
อืมม จำได้ด้วยแฮะ ^v^

We are back
เลือกกันจนเกือบหมดเวลาเบรค เลยได้มาตามนี้
ได้ pink pelotty มาเผื่อหนูด้วย^^

วันนี้อาจารย์ใจดี สอนรวดเดียวไม่เบรคช่วงบ่าย แล้วก็ปล่อยเร็ว บ่ายสามกว่าก็เลิกแล้ว
We are back
ก่อนกลับบ้าน มะมี๊เลยแวะน้ำส้มสวนสุขภาพหน่อย ซื้อน้ำส้มกับลูกชิ้นไปฝากคุณตาคุณยาย

แล้วตอนเย็น บ้านเราก็ยกโขยงกันไปกิน MK กัน
We are back
เกือบครบทีมแล้ว ขาดอี๊อ้อคนเดียว

We are back
คนนี้เป็นขวัญใจตลอดกาล อากงเอาไปนั่งด้วยใกล้ๆเลย^^

We are back
ต่อด้วยของหวาน

พอกลับมาบ้าน ก็มาเล่นกันเหมือนเคย
We are back
เวลาปะป๊าจะถ่ายรูป หนูชอบมาเล่นฝากล้องปะป๊าทุกทีสิ

We are back
นินทาไรหนูเหรอค๊า

อ๊ะๆๆ ป่าวจ้ะ คนเก่ง อิอิ

วันอาทิตย์ที่ 9 มีนาคม 2551

วันนี้มะมี๊ก็มีอบรมอีก 1 วัน
We are back
อาจารย์ท่านนี้น่ารักมากๆ สอนสนุกดี ไม่เบื่อเลย

มาอบรมนี่เค้าเลี้ยงข้าวด้วยนะ
We are back
ประมาณว่า ไม่ให้ออกไปไหน จะได้แว้ปไม่ได้

พอทานเสร็จ เพื่อนๆก็ชวนไปสหกรณ์กันอีก คราวนี้ก็ไปเดินเล่นสำรวจรอบๆแต่ก็ไม่ได้ซื้ออะไร

ตอนบ่ายก็กลับมาอบรมกับอาจารย์อีกท่าน ก็สนุกไม่แพ้กัน

ส่วนปะป๊า อยู่ว่างๆ กำลังเห่อกล้องใหม่ เลยไปหามุมถ่ายรูปเล่น
We are back

แล้วเกิดอารมณ์ไหนไม่ทราบ อยากถ่ายรูปวัดขึ้นมา(ปะป๊ามาบอกทีหลังว่าเห็นคนอื่นไปถ่ายมาแล้วอยากรู้ว่า มุมมองของปะป๊าจะเป็นยังไง)
ปะป๊าเลยไปที่วัดเจ็ดยอด
We are back
มะมี๊เอาแบบรวมๆมาลงแล้วกันเนอะ

ปะป๊าบอกว่า ได้ทำบุญและไหว้พระธาตุด้วย
เค้าบอกว่าคนเกิดปีมะเส็งให้หาโอกาสมาไหว้พระธาตุที่วัดนี้ จะเป็นสิริมงคลกับชีวิต
ปะป๊าบอกว่า เอาไว้โอกาสหน้าเราไปไหว้พร้อมกันเนอะ

ส่วนหนู ทั้ง 2 วันที่มะมี๊ไปอบรม มะมี๊ก็ฝากหนูไว้กับคุณยาย
หนูก็เล่นอยู่บ้านนั้นเพลินไปเลย

We are back
วันนี้น้าจิ๊บเอาสตรอเบอร์รี่มาแบ่งขายให้ด้วย หมดนี่ร้อยเดียวเอง
อยู่เชียงใหม่ก็ดีเงี๊ยะ ได้กินสตรอเบอร์รี่อร่อยๆราคาถูก
น่าเสียดาย น้าจิ๊บเอาไว้ในรถ สตรอเบอร์รี่เลยเฉาไปหน่อย
เดี๋ยวเย็นนี้ มะมี๊จะทำน้ำสตรอเบอร์รี่ปั่นให้หนูทานนะคะ

พออบรมเสร็จ ก็รีบกลับบ้านกัน เพราะวันนี้มีนัดกับปะป๊าจะพาหนูไปดูบอลลูนที่งาน Chiang Mai International Herritage Festival 2008 กัน
น้าจิ๊บเอาบัตรเข้างานฟรีให้ตั้งนานแล้ว แต่ปะป๊ากับมะมี๊ว่างไม่ตรงกันซักที
วันนี้วันสุดท้ายแล้ว เลยต้องไปซะหน่อย

งานจัดที่ลานหน้า รร.โปลิเทคนิคลานนา พอเข้าไปแล้ว เห็น...เห็น...
ไม่เห็นมีอะไรเลย
ถามดู เค้าบอกว่า คนมาดูน้อย ไม่คุ้มกับค่าจ้างนักบิน เลยจัดเมื่อวานวันสุดท้าย วันนี้เลยมีแค่ออกบูท...แป่วว
อะไรกัน ไหนว่าจะมีการจัดงานแต่งงานนานาชาติบนบอลลูนไง ปรากฏว่าเค้าแต่งไปตั้งแต่ 2 วันก่อนแล้ว...แป่วว(อีกรอบ)
ไหนๆก็มาแล้ว เลยพาลูกไปเดินเล่นนิดหน่อย
มีการจัดซุ้มนานาชาติจากหลายๆประเทศเลย
We are back
พาไอศครีมไปถ่ายรูปกับชุดประจำชาติประเทศอะไรน๊า..มะมี๊จำไม่ได้แล้วสิ ^^"
แสงน้อย ปะป๊าไม่ได้เอาขาตั้งกล้องมา ลูกไม่อยู่นิ่ง ภาพเลยไม่ชัดเอาซะเล้ยย

We are back
ซุ้มนี้รู้สึกเค้าจะจัดเป็นซุ้มแต่งงาน ขายแพคเกจอะไรอย่างงั้น เราเลยไปถ่ายรูปกันหน่อย

เดินเล่นซักพัก แล้วก็แวะไปกินอาหารอินเดียที่ซุ้มของน้าจิ๊บ
We are back
น้าจิ๊บขายอาหารอินเดีย ซุ้มเลยตกแต่งสไตล์อินเดีย แล้วจ้างเด็กใส่ชุดอินเดียมารับออเดอร์เลยนะเนี่ย
เจอแม่ของน้าจิ๊บด้วย แต่น้าจิ๊บไม่อยู่ โทรหาน้าจิ๊บ น้าจิ๊บบอกว่าอยู่ตั้งหลายวันก็ไม่มา วันนี้เค้าไม่มีอะไรแล้ว...แป่วว 
ปะป๊าก็สั่งอาหาร 2-3 อย่างมากิน
We are back
มีแกง 2 อย่าง ข้าวหมก แล้วก็นาน
มีแอบนอกใจไปสั่งพาสต้าร้านอิตาเลียนข้างๆมากินด้วย ปะป๊าบอกว่าเอามาให้ลูกกิน เพราะอาหารอินเดียเผ็ดเกิน ลูกทานไม่ได้
อาหารเย็นไปหน่อย เลยไม่ค่อยอ๊ะเท่าไหร่ น้าจิ๊บบอกว่าวันหลังไปทานที่ร้าน ร้อนๆจะอร่อยกว่านี้

We are back
บรรยากาศรอบๆ ค่อนข้างมืด ถ่ายภาพออกมาไม่ค่อยสวย ปะป๊าเลยถ่ายไว้นิดเดียวเอง
นี่มะมี๊เร่งแสงในคอมช่วยแล้วน๊า

เดินเที่ยวกันซักพัก ไม่มีอะไรก็เลยออกมา
ตรงประตู มีคุณป้าอีกคนจะเข้าไป แต่เค้าเก็บค่าเข้า 50 บาท มะมี๊สงสารคุณป้า กลัวจะเสียเงินเก้อ ก็เลยเอาบัตรของมะมี๊ให้คุณป้าลองเข้าไปดู เพราะมะมี๊คงไม่ได้มาแล้ว

เราออกมาเร็ว มะมี๊เลยชวนปะป๊าไปเยี่ยมน้าแนนกัน
น้าแนนเป็นเพื่อนรักมะมี๊ สมัยทำงานอยู่ DTAC ทุกวันนี้ก็ยังคุยกันอยู่เรื่อยๆ
น้าแนนเพิ่งคลอดเมื่อวานนี้ ส่ง MMS รูปลูกมาให้ดู น่ารักน่าชังจริงๆเชียว
มะมี๊เตรียมของขวัญไว้พร้อมในรถตั้งแต่รู้ว่าจะคลอดแล้ว วันนี้พร้อมหน้าพร้อมตา เลยชวนกันไป
น้าแนนคลอดที่ศรีพัฒน์เหมือนเราเลย^^
We are back
ผมชื่อ โป๊ยเซียนคับ
กำลังหลับอยู่เลย น่ารักน่าชังจริง จริ๊งง ดูอย่างนี้หน้าคล้ายลุงพจน์เนอะ

ถามว่าทำไมถึงชื่อโป๊ยเซียน เพราะชื่อเหมือนกันลูกสาวพี่ที่ออฟฟิศเลย
น้าแนนก็บอกว่าคิดๆกันอยู่นาน แล้วพอดีเกิดวันที่ 8 ด้วย คนจีนแปดจะเรียกว่าโป๊ย
อืมม ชื่อมีที่มาที่ไปนะเนี่ย

We are back
มาถึงก็ต้องทำพิธีมอบของขวัญกันก่อน มะมี๊พยายามโค้งตัว จะได้เห็นหน้าน้องด้วย(คิดได้เนอะ)
จะให้ไอศครีมเอาของให้น้อง หนูก็มัวแต่วิ่งเล่นในห้อง มะมี๊เลยให้เองก่อนเนอะ

แล้วมะมี๊ก็ไปพาหนูมาดูน้อง
We are back
หนูก็ชี้ที่น้อง แล้วพยายามพูดเหมือนคำว่าน้องเลย^^

We are back
หนูอยากจิ้มแก้มน้อง มะมี๊บอกหนูให้จิ้มเบาๆนะคะ หนูก็แตะๆเบาๆ
เก่งมากเลยค่ะลูก

We are back
ปะป๊าทั้งคู่ถ่ายรูปกันใหญ่ รูปนี้มะมี๊กับน้าแนนมองกล้องลุงพจน์ ส่วนหนูมองกล้องปะป๊า^^

We are back
รูปนี้ก็เลยขอให้ลุงพจน์ถ่ายรูปหมู่ให้พวกเราหน่อย

We are back
แล้วปะป๊าก็ช่วยถ่ายรูปครอบครัวให้
เราเข้าใจหัวอกพ่อแม่ดี ตอนลูกเกิดใหม่ๆมัวแต่เห่อลูก ถ่ายแต่รูปลูก หรือถ่ายลูกกับแม่ ลูกกับพ่อ ไม่ค่อยมีรูปครอบครัวครบๆกันเท่าไหร่
ปะป๊าถ่ายให้หลายภาพเลย

น้องหลับอยู่ ไม่ได้เล่นกันเลย เราก็เลยอยู่กันซักพักก็ขอตัวให้เวลาครอบครัวเค้า

ก่อนจะกลับปะป๊ายังไม่หนำใจ อยากกินอะไรอีกหน่อย ก็เลยแวะไปซื้ออาหารญี่ปุ่นมากิน
ทีแรกจะซื้อร้านสึนามิเจ้าประจำ แต่คนยืนรอล้นออกมานอกร้านเลย
คงต้องรอนานแน่ๆ แล้วปะป๊าก็เห็นมีร้านมาเปิดใหม่อยู่ใกล้ๆกัน ชื่อร้าน YAMAJIN เลยไปลองหน่อยดีกว่า
ปะป๊าลงไปซื้อ มะมี๊ก็เล่นกับหนูอยู่ในรถ
We are back
น้องครีมก็เล่นซนใหญ่เลย ทำท่าเลียนแบบปะป๊าตอนขับรถใหญ่เลย
กดนั่นกดนี่สนุกเค้าล่ะ

ปะป๊าสั่งข้าวปั้นรวม ไว้ไปกินที่บ้าน
We are back
ปะป๊าบอกว่าก็อร่อยดี ใช้ได้

พอกลับถึงบ้าน มะมี๊ก็ปั่นน้ำสตรอเบอร์รี่ให้ทุกๆคนทาน
We are back
มีกันคนละแก้วเลย เอ้า...ชน

วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะคะ เอาให้พอหายคิดถึงเนอะ

มะมี๊รักหนูเท่าฟ้าเลย

@^v^@

We are back น้าแนนฝากบอกว่า ตอนนี้เฮียโป๊ยเซียน 7 เดือนไปแล้ว รอดูไดอารีพวกเรา ว่าเมื่อไหร่ลูกน้าแนนจะเกิดซักที วันนี้เอาลงให้แล้วนะจ๊ะ เดี๋ยวรูปส่งตามไปให้น๊า โทษที ช้าไปหน่อย แต่ก็เอาลงให้อยู่น๊า

     Share

<< เดินทางกลับบ้านเราแล้ว...เย้!พาไอศครีมเดินห้าง & ว่ายน้ำ >>

 

 

 

I much prefer infovmatire articles like this to that high brow literature.
Manjit   
Sat 23 Nov 2013 4:26 [8]
 

Back in school, I'm doing so much lenngiar.
Ylia   
Fri 22 Nov 2013 22:13 [7]
 

This is a really inteeliglnt way to answer the question.
Nour   
Fri 22 Nov 2013 8:39 [6]
 

Wow, your post makes mine look felbee. More power to you!
Giselle   
Thu 21 Nov 2013 22:38 [5]
 

จ๊ะ คนจะซวยอ่ะนะ เจ็บใจที่ยังต้องง้อต่อไปเนี้ยดิ อิอิอิ
เมครับ   
Fri 24 Oct 2008 19:10 [4]

เย้ๆๆๆ กลับมาแล้ว

ดูจากรูปไอคอนแล้ว น้องไอศครีมดูโตขึ้นมากเลย จ้ำม่ำขึ้นด้วยค่ะ
ส่วนมะมี๊ ตัดผมใหม่แล้ว ดูสดใส น่ารักขึ้นมากเลยค่ะ

ปล.ย้ายไปที่ไหน บอกข่าวกันด้วยนะคะ
OngYing   
Fri 24 Oct 2008 12:53 [3]

เย้ๆ ในที่สุดไดอารี่เราก็กลับมาอีกครั้ง นึกว่าจะไม่ได้อ่านแล้วนะเนี่ย
ต้อนรับการกลับมาแล้วเผื่อว่าคนอื่นๆจะนึกไม่ออกว่าหมูน้อยตอนนี้โตแค่ไหนแล้วเลยทำไอคอนแบบอัพเดทล่าสุดมาให้ดูด้วย หน้าตาเหมือนเดิมแต่อ้วนขึ้น อิอิ
papa@papamameicecream   
Thu 23 Oct 2008 21:34 [2]

ต้องบอกว่า welcome back มั้ยคะเนี่ย อิอิ ดีใจนะคะที่พี่โอ๋กลับมาเขียนไดอารี่อีกครี่ง ยังไงถ้าจะย้ายไปเขียนไดที่ไหนรบกวนเขียนบอกด้วยนะคะ
แล้วก็ขอเป็นกำลังใจให้กับปัญหาทุกๆเรื่องเลยนะคะ สู้ๆค่าาา

ป.ล อยากเห็นรูปน้องไอศครีมแบบอัพเดทจังเลยค่ะ โตไปถึงไหนแล้วววว

ชบาแก้ว   
Thu 23 Oct 2008 20:01 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

 

 

 

 

 

 

 

คุณน้าปอมสุดสวย
คุณน้าปัวร์&พี่โปร
คุณน้าเป&น้องแทนคุณ
คุณน้าหลิง
คุณน้าดาว&พี่แดนและน้องดิว
คุณลุงเอ๋&คุณป้าแหม่มและพี่เอมี่
คุณน้าน้อย
คุณน้านุช&พี่นาคยอง
คุณป้าเอ๋&น้องบัวบัว
คุณน้าเบญ&น้องเมลเบอร์น
คุณน้าญา
คุณป้าผึ้ง&พี่เอลิน่า
คุณป้าจิ๊บ&คุณลุงรัก
คุณป้าปุก&เฮียพริ้นท์เตอร์ เฮียเดต้า และพี่แซนต้า