วันนี้วันเกิดกู๋พงษ์ของหนูค่า
วันนี้เลยเป็นวันพิเศษ เป็นทั้งวันเกิดอากู๋ แล้วก็วันเกิดครบรอบ 17 เดือนของหนูด้วย
มะมี๊กับคุณยายก็เพิ่งมาสังเกตว่าหนูกับกู๋พงษ์เกิดวันที่ 23 เหมือนกันเลย @^v^@
สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะน้องพงษ์
Happy Birthday to you.
Happy Birthday to you.
Happy Birthday, Happy Birthday
Happy Birthday to youuu.
เจ๊หารูปพงษ์ในเครื่องไม่ได้ ก็เลยเอารูปตอนรับปริญญามาแล้วกันเนอะ
ขอให้มีความสุขมากๆน๊า คิดสิ่งใดหวังสิ่งใดก็ขอให้ได้
ขอให้พบทางสว่าง อย่างที่ใจหวัง
ไม่ว่าน้องพงษ์จะตัดสินใจอย่างไร พวกเจ๊ๆจะเคารพในการตัดสินใจของน้องพงษ์เสมอ...นะจ๊ะ
กู๋พงษ์มีความต้องการอยากจะบวชตลอดชีวิต
แต่ค่อนข้างลำบากสำหรับครอบครัวเชื้อสายจีนที่มีลูกชายเพียงคนเดียว
ตอนนี้กู๋พงษ์บอกว่ายังมีห่วงอยู่ 2 อย่าง คือมะม๊า แล้วก็หนูไงคะ...น้องไอศครีม
กู๋พงษ์ช่วยคุณยายเลี้ยงหนูมาตั้งแต่หนูยังเล็กๆ
เลี้ยงแบบประคบประหงมเต็มที่
อากงยังเคยแซวว่า กู๋พงษ์เลี้ยงหนูเหมือนไข่ในหิน
ถ้าหนูไปจับอะไรเปื้อนๆ กู๋พงษ์ก็จะรีบพาไปล้างมือฟอกสบู่ทันที
เวลาหนูนอน กู๋พงษ์ก็จะกางมุ้งให้ แล้วก็เอาหมอนมาเรียงๆรอบมุ้งไม่ให้ยุงเข้า แล้วก็กันไม่ให้หนูตกเตียงด้วย
เวลาหนูอึ๊ ก็จะพาหนูไปล้างก้น แล้วก็อาบน้ำให้หนู
เวลากู๋พงษ์อาบน้ำให้หนู จะขัดแบบสะอาดทุกซอกทุกมุม(ปะป๊ายังไม่สะอาดขนาดนั้นเลยนะเนี่ย อิอิ)
กู๋พงษ์ช่วยป้อนข้าว ชงนมให้หนู
พาหนูเดินเล่น ตอนเล็กๆก็อุ้มหนูไปไหนมาไหนตลอด
ยิ่งช่วงนี้คุณยายไม่อยู่ กู๋พงษ์เลี้ยงหนูอยู่คนเดียว
พอมะมี๊รับหนูกลับบ้าน กู๋พงษ์ก็แทบสลบ
เลี้ยงเด็กใครว่าไม่เหนื่อย เหนื่อยแทบขาดใจกันทุกคน
แต่ทุกคนก็เลี้ยงหนูด้วยความรักและความห่วงใย
โตขึ้นหนูต้องรักกู๋พงษ์ให้มากๆนะคะ
ระลึกถึงบุญคุณที่กู๋พงษ์เคยทำสิ่งต่างๆให้หนูนะ
กู๋พงษ์เคยบอกว่า จะคอยดูแลหนูจนหนูเข้าโรงเรียน กู๋พงษ์จึงจะวางใจและไปบวชได้
หนูต้องเป็นเด็กดีกับกู๋พงษ์ให้มากๆนะคะ
แล้ววันนี้ ก็เป็นวันที่หนูมีอายุครบ 1 ขวบ 5 เดือนเต็ม
มาดูพัฒนาการของหนูกันดีกว่านะคะ
เดือนนี้ที่เห็นได้ชัดคือ หนูเดินได้แล้ว เย้!!
แถมปีนขึ้น-ลงบันไดได้อย่างคล่องแคล่ว
ส่วนการพูด ยังพูดไม่เป็นคำ ยังพูดอ้อๆแอ้ๆเป็นภาษาเบบี๋ของหนูอยู่
เวลาอยากได้อะไรจะชี้ แล้วก็ออกเสียง อ้า!!! เป็นอันรู้กันว่าหนูอยากได้อันนี้ค่า
ฟัน...ฟันของหนูซี่ที่ 9-16 เริ่มแทงออกมาพร้อมๆกัน ปุ่มเหงือกบวมออกมาบนซ้าย 2 บนขวา 2 ล่างซ้าย 2 ล่างขวา 2 รวมเป็น 8 ซี่ไล่ๆกันเลย ช่วงนี้หนูเลยทานข้าวได้น้อย แต่โชคดีที่ไม่มีไข้
มะมี๊เริ่มเปลี่ยนแปรงสีฟันของหนูเป็น Steps 2 แล้ว เอาไว้สำหรับแปรงฟันข้างๆ
หนูชอบเล่นฉีกกระดาษทิชชู่ ชอบเปิดกระเป๋าเงินมะมี๊แล้วหยิบแบงค์ สลิปและบัตรต่างๆออกมาให้หมด ชอบเล่นของที่มีปุ่มกด เช่น รีโมทคอนโทรลต่างๆ โทรศัพท์(ของทุกๆคน)
รองเท้าของหนูเป็น size 13 cm.
แพมเพิร์สของหนูยังคงเป็น size L
เริ่มทานนมชงมากขึ้น แต่กลางคืนยังเรียกร้องแต่นมแม่อยู่
หนูนอนกลางวัน 2 ครั้ง นอนตอนเย็นอีก 1 ครั้ง
โชคยังดี ที่หนูยังไม่มี terrible ใดๆ หนูยังคงเป็นเด็กเรียบร้อย เลี้ยงง่าย ไม่ซน เหมือนเคย
เดี๋ยวเดือนหน้า หนูต้องไปฉีควัคซีนแล้ว
แล้วเราค่อยมาดูน้ำหนักกับส่วนสูงหนูอีกทีนะคะ @^v^@
มาถึงโหมดของมะมี๊กันมั่ง
วันนี้ตอนเย็น มะมี๊มีนัดทานข้าวกับเพื่อนๆเก่าที่ DTAC
ปะป๊าก็เลยมาส่งมะมี๊ที่ทำงาน แต่เราก็แวะไปส่งหนูที่บ้านคุณยายก่อนนะคะ
ตอนกลางวัน มะมี๊เลยไม่มีรถกลับไปหาหนูที่บ้าน ก็เลยดูหนังกับพี่ๆที่ออฟฟิศ
ดูเรื่องเมล์นรก หมวยยกล้อ
ฮามาก แต่ไม่มีสาระใดๆทั้งสิ้น
ดีแล้วที่มีดูที่ออฟฟิศ ขืนชวนปะป๊าดู มีหวังโดนบ่นแน่ๆ
ปะป๊าไม่ชอบดูหนังไทย บอกว่าดูแล้วมันไม่สมเหตุสมผล แล้วก็ไม่ค่อยมีสาระ
แต่หนังดีๆอย่างสุริโยทัย ต้มยำกุ้ง ช็อคโกแลต อย่างนี้ดูนะ
แต่หนังตลกนี่ปะป๊าไม่ยอมดูเลย
พอดูหนังจบแผ่นนึงก็ได้เวลาตลาดเปิดช่วงบ่ายพอดี
เอาไว้ต่ออีกแผ่นพรุ่งนี้
ตอนเย็น อย่างที่บอก มะมี๊มีนัดทานข้าวกับเพื่อนๆ
ถึงแม้มะมี๊จะลาออกมาจาก DTAC หลายปีแล้ว แต่เราก็ยังติดต่อกันอยู่เป็นประจำ
หลังจากน้าแนนโทรมานัดแนะหลายครั้ง วันนี้ก็ได้ข้อสรุปเป็นที่หมูกระทะดังดัง
ดีเลย อยู่ใกล้ออฟฟิศมะมี๊พอดี
วันนี้เลี้ยงกันเนื่องในโอกาสพิเศษ พี่แบดจะลาออก
จริงๆแล้วรุ่นเราก็ออกกันมาหลายคนแล้ว ยังเหลืออีกกี่คนกันเนี่ย
พอเลิกงาน น้าแนนก็แวะมารับมะมี๊ที่ออฟฟิศแล้วก็ไปด้วยกัน
ที่จอดรถในร้านกว้างขวางมาก
ตอนเราไปถึง ในร้านยังไม่ค่อยมีใครมา เลยมีความรู้สึกร้านกว้างใหญ่ แต่ทำไมคนนิดเดียว
น้าแนนเคยมาทานร้านนี้ก่อนแล้ว เลยนำเสนอ แล้วก็พามะมี๊เดินดูบริเวณรอบๆ
โอ้แม่เจ้า!! ร้านหมูกระทะเหรอเนี่ย ทำไมถึงมีทุกสิ่งให้เลือกสรรเลย
มีทั้งสลัด หอยแครงให้ลวกเอง มีแม้กระทั่งไก่ย่างห้าดาว
ยำ ของทอด แกง ของกินเล่น มีเยอะแยะละลานตาไปหมดจริงๆ
มะมี๊เดินดูรอบๆ ภายในร้านประดับประดาไปด้วยของโบราณต่างๆมากมาย
มีรูปถ่ายพระรุ่นต่างๆ และรูปถ่ายของราชวงศ์ เก๋ไก๋สไลด์เดอร์มากๆ
แล้วเราก็ทยอยๆกันไปตักอาหารมาทานกัน
น้าแนนมีการเตือนมะมี๊ว่า รอบนี้ไม่ต้องตักมาเผื่อ ตักเท่าที่เราจะทานก็พอ อิอิ ได้เลยค่า
แล้วนี่ก็คือกระทะของเรา
มาดูโฉมหน้าผู้ร่วมขบวนการกันหน่อยดีกว่า
น้าเอื้อง แม่ลูกอ่อน กับมะมี๊
ป้าแบดกับน้าแนน(ว่าที่คุณแม่ ท้องใหญ่มาก ใกล้คลอดแล้ว)
ยังมีสมาชิกอีก 1 คนที่ยังไม่มา คือป้าเอ๋(ยังคงติดงานเหมือนเคย)
ส่วนป้ากุล อยู่ลำพูนอยู่ เลยไม่ได้มาร่วมขบวนการเพิ่มความอ้วนกับพวกเราด้วย
ระหว่างทานไปก็มีสัมภาษณ์กันเล็กน้อย ว่าทำไมเจ๊แบดถึงออก
เจ๊บอกว่า ไม่ไหวแล้ว ทำงานมาหลายปี ถ้ายังขืนทำไป มีหวังตายคารถแดงแน่(พี่แบดดูแลลูกค้าร้านค้า Happy จะมีรถประจำตำแหน่งคือ รถกระบะแค่ปที่ติดสติ๊กเกอร์ Happy สีแดงรอบคัน เราเลยเรียกกันว่ารถแดง)
ต้องไปหาสิ่งจรรโลงใจให้ชีวิตมั่ง
เจ๊แบดบอกว่า ลาออกแล้วจะพักร้อน ไปเที่ยวอเมริกาซักปีนึง เผื่อจะมีอะไรๆเข้ามาในชีวิตมั่ง
อ่า คุยเรื่องงานแล้วชักเครียด มาดูกันหน่อยดีกว่า ว่า options ที่พวกเราตักมามีอะไรมั่ง
เยอะแยะตาแป๊ะไก่เลย
มีหมูสะเต๊ะ ไก่ย่างห้าดาว ของที่เอามาย่าง แล้วก็กุ้งเผา
ที่นี่มีกุ้งเผาด้วย เค้ามีซุ้มกุ้งแล้วให้เราไปเลือกๆ แล้วก็เอาไปเผาที่ลานเผา
ด้วยความที่เจ๊แบดเป็นดาวเด่นของงาน แนนเป็นคนท้อง เอื้องเป็นแม่ลูกอ่อนตัวผอมบาง โอ๋เลยอาสาไปเผากุ้งให้ เตาเผากุ้งร้อนดีแท้ แต่กุ้งก็อร่อยสมใจ^^
ทีแรกอาม่าคิดอยากจะเปิดร้านหมูกระทะ มะมี๊มาเห็นที่นี่แล้ว คิดว่าคงยากแน่ๆ เพราะที่นี่มีของให้กินมากมาย
ถ้าเราจะเตรียมของเยอะอย่างนี้ ต้องลงทุนมากมายมหาศาลเลยทีเดียว
อย่าเพิ่งคิดเรื่องหาเงินเลย มาดูซุ้มของหวานกันหน่อยดีกว่า
มีทุกอย่างที่คิดออกว่าเป็นของหวานได้ ไม่ว่าจะเป็นขนมเค้ก ถั่วทอด ผลไม้ดอง ของหวานราดน้ำเชื่อม ขนมไทย ไอศครีม ข้าวเหนียวมะม่วง ผลไม้สด แล้วยังมีมะม่วงน้ำปลาหวานของโปรดอีกด้วย^^
ระหว่างที่เราทานๆกันไป คนก็เริ่มทยอยมากันเรื่อยๆจนแทบเต็มร้าน
แถมบนเวทีก็มีโชว์ตลกด้วย อะไรกันเนี่ย เราไปอยู่ที่ไหนกันมา ถึงไม่รู้ว่ามีร้านอย่างนี้อยู่
ทานกันไปซักพัก ป้าเอ๋ก็ตามมาถึงพอดี
ทุกคนเริ่มอิ่มกันแล้ว ก็เลยช่วยกันย่างหมูให้ป้าเอ๋ ป้าเอ๋เลยสบายกินอย่างเดียว หุหุ
แล้วมะมี๊ก็เป็นนางฟ้าใจดี ไปย่างกุ้งให้ป้าเอ๋กินอีกรอบ^^
แล้วก็ไปตักผลไม้มากิน
พี่แบดบอกว่าให้ถ่ายรูปไปอวดด้วย คนที่อื่นจะได้รู้ว่า หมูกระทะที่เชียงใหม่ มีสตรอเบอร์รี่ลูกโตให้ทานด้วย^v^
เริ่ดมั๊ยคะ อิอิ
วันนั้นก็เลยทานกันพุงกางเลย
ราคาบุฟเฟ่ต์ หัวละ 120 บาทเท่านั้น จะแพงก็ค่าน้ำอัดลมนี่แหละ แต่รวมๆแล้วคนละประมาณ 160 ถือว่าโอเคเลยเนอะ ได้กินเยอะขนาดนี้เนี่ย
สุดท้ายนี้ ขอให้พี่แบดโชคดีนะค๊า
ขอให้เจอหนุ่มในดวงใจซักที ใครมีเพื่อนๆพี่ๆน้องๆผู้ชาย นิสัยดี หน้าตาดี บ้านมีตังค์ แนะนำมาได้นะคะ หุหุหุ
พี่แบดนี่เมื่อก่อนก็สนิทกัน ไปเที่ยวลั๊ลลากลางคืนด้วยกันก็ตั้งหลายครั้ง
เคยแอบปิ๊งหนุ่มคนเดียวกัน(ที่ไม่ใช่ปะป๊า)ด้วย คิคิคิ
ไปเต้นแอโรบิคตอนเย็นด้วยกันก็ตั้งหลายที
เคยลาป่วยแล้วหนีไปสมัครแอร์ด้วยกันด้วย^^
มาวันนี้พี่แบดจะไปแล้วก็แอบใจหายไม่ได้
โชคดี แล้วก็เทคแคร์น๊า
กินๆเม้าท์ๆกันจนถึง 3 ทุ่ม พี่แบดบอกว่าไม่ได้การ สงครามนางฟ้าออกแล้ว ต้องรีบไปดู
ช่วงนี้กำลังฮิตมาก มะมี๊ยังไม่เคยดูเลย ต้องไปหาโหลดมาดูมั่งและ
พอทานเสร็จ น้าแนนก็แวะมาส่งมะมี๊ที่บ้าน
ส่วนหนูน่ะ ปะป๊าไปรับหนูกลับบ้านมาก่อนแล้ว
อันที่จริงแล้ว มะมี๊ก็เกรงใจน้าแนนเหมือนกัน บ้านน้าแนนไปทางเดียวกันกับบ้านเรา แต่แยกไปทางสันกำแพง
มะมี๊เลยให้น้าแนนส่งที่บิ๊กซีก็พอ แล้วให้ปะป๊าไปรับมะมี๊ที่นั่น น้าแนนจะได้ไม่ต้องอ้อมไกล
แต่มะมี๊โทรหาปะป๊ายังไง ปะป๊าก็ไม่รับสาย
น้าแนนก็บอกว่าไม่เป็นไร แล้วก็ไปส่งมะมี๊ถึงบ้านเลย ใจดีจริงๆ
ขอบคุณแนนมากๆนะจ๊ะ
มาถึงบ้าน ปะป๊าก็เล่นกับหนูอยู่ 2 คนในห้อง
แล้วเอามือถือไว้หน้าห้อง เลยไม่ได้ยินเสียง
พ่อลูกเล่นกันจุ๊กจิ๊ก 2 คน หนูไม่ได้มีทีท่าว่ามะมี๊หายไปไหนเลย จะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย
ใครแวะมาดูแล้วไม่เห็นรูปน้องไอศครีมในวันนี้ก็ขอโทษด้วยนะคะ เอาไว้มาดูใหม่อีกทีพรุ่งนี้นะคะ รับรองได้เห็นหน้ากลมๆน่ารักๆของหนูแน่
มะมี๊รักหนูที่สุดในโลกเล้ยยย
