วันจันทร์ที่ 21 มกราคม 2551
วันนี้ตอนเช้า มะมี๊ไปส่งปะป๊าที่ทำงาน
ตอนปะป๊าขึ้นรถ ปะป๊าเห็นถุงกอล์ฟยังอยู่ในรถก็แอบยิ้ม
ปะป๊าบอกว่า ดีแล้วที่ไม่เอาไปโยนทิ้งลงน้ำ เอาไปขายมือสองยังได้เงินกลับมาหลายหมื่น
เมื่อวานมะมี๊ก็แอบแปลกใจไม่ได้ ว่าทำไมปะป๊าไม่ถามซักคำ คิดว่ามะมี๊เอาไปทิ้งน้ำจริงๆเหรอ
ปะป๊าคงเคารพในการตัดสินใจของมะมี๊ มะมี๊ว่ายังไงก็ต้องอย่างนั้น
พอส่งปะป๊าเสร็จ ก็มาส่งลูกที่บ้าน แล้วมะมี๊ก็ฝากถุงกอล์ฟปะป๊าไว้ที่บ้านอากง โฮะๆๆๆ
ขืนเอาไว้บ้านเดี๋ยวปะป๊าแอบเอาไปตีอีก ต้องลงโทษกันนิดหน่อย
จากนั้นก็เข้าที่ทำงาน วันนี้อ้อมโลกไปส่งปะป๊า มะมี๊เลยไปทำงานสายเลย
ตอนกลางวัน มะมี๊แวะเอาแว่นตากันรังสีที่มะมี๊เหยียบหักเมื่อวันก่อน ไปซ่อมที่ร้านลุงวิทย์
ทีแรกกะว่าจะเอาไปซ่อมร้านโตเกียวออปติกที่ซื้อมาตอนแรก แต่คิดไปคิดมา ร้านนี้รู้จักกัน คงซ่อมได้ถูกกว่า ก็เลยเอามาฝากซ่อมร้านนี้ดีกว่า
จากนั้นก็กลับมาหาลูก มาเล่นกับลูกที่บ้าน ช่วยแบ่งเบาภาระกู๋พงษ์ไปด้วย
มะมี๊มาช่วยเลี้ยงหนูตอนกลางวัน กู๋พงษ์จะได้ไม่เหนื่อยจนเกินไป
พอได้เวลาก็กลับมาทำงานต่อ
ตอนบ่ายๆก็เอาเฉาก๊วยที่ฝากแม่บ้านซื้อมาทาน
ทานตอนหลังตลาดปิดแล้ว ชื่นใจดีจริงๆ
ตอนเย็นไปรับปะป๊าที่ทำงาน รถติดมาก เค้าปิดถนนนิมมานเหมินทร์เพราะช่วงนี้ใกล้รับปริญญาแล้ว
นั่งแกร่วอยู่ในรถนานมากๆ พรุ่งนี้คงต้องติดหนังสือมาด้วยแล้ว จะได้เอาไว้อ่านเวลารถติด
กว่าจะไปถึงร้านปะป๊าก็มืดเลย แล้วก็แวะไปรับลูกกัน
ทีแรกกะจะไปแอร์พอร์ท แต่เปลี่ยนใจ แวะไปกินวีทีแหนมเนืองกันแทน
ร้านนี้เพิ่งเปิดใหม่ได้ไม่นาน แต่กว่ามะมี๊จะเอามาลงไดอารี หลายๆคนคงเคยไปทานกันแล้ว
อาม่ากับอาเจ็กอ๋องมาทานเมื่อวันก่อนแล้วก็แนะนำให้พวกเราไปทาน
อาเจ็กบอกว่า ร้านนี้เป็นคนรวยมาลงทุน เพราะวัสดุการก่อสร้างและวัสดุในร้าน ล้วนแต่เลือกใช้ของดีๆทั้งนั้น
อาหารของเราในวันนี้
มีน้ำจิ้มสูตรเด็ดให้ด้วย
ดูถั่วสดดี^^
สั่งมา 4 อย่าง ทานกันเกือบไม่หมดแหนะ
พร้อมแล้วค่า
หนูจะทานได้รึยังค๊า
มะมี๊ลืมเอาผ้ากันเปื้อนของหนูมาอีกแล้ว มีอาการเริ่มนอยด์นิดหน่อย กลัวอาหารเปื้อนเสื้อผ้าหนู
แต่ปะป๊าบอกไม่เป็นไร ถ้าเปื้อนเดี๋ยวก็ไปอาบน้ำแล้ว
ปะป๊าเลยให้หนูทานไปทั้งๆที่ไม่มีผ้ากันเปื้อน
เริ่มจากแตงกวาของโปรด
แล้วปะป๊าก็ให้มะมี๊เลือกอาหารที่หนูทานได้ แบ่งมาใส่จานหนู
หนูหยิบทานเองเลย ^^
เส้นขนมจีนหนูก็ทานได้ แต่ทานแล้วเลอะเทอะมากมาย เหนียวติดเนื้อตัวไปหมดเลย
ขนาดติดแขนยังทานได้อยู่นะเนี่ย สามารถจังค่ะลูก
หลังจากทานเสร็จ ร่องรอยของหนูก็เป็นดังนี้
เหอะๆๆ เลอะเทอะไปหมดเลย
บริเวณข้างในก็ตกแต่งซะสวยงาม มะมี๊เลยอยากถ่ายรูปไว้
โดยมีนายแบบนางแบบของมะมี๊เป็นแบบให้ ^^
พอทานเสร็จแล้วก็มาคุยๆกัน อาหารอร่อย แถมราคาก็ไม่แพงด้วย
แต่ปะป๊าให้เปรียบเทียบกับร้านเฝอ ก๋วยเตี๋ยวลาวตรงช้างคลาน
มะมี๊ว่า แหนมเนืองที่เฝออร่อยกว่า น้ำจิ้มรสชาติโอเคกว่า
ที่นี่จะออกเค็มและเผ็ดไปหน่อย ที่นั่นจะออกหวานนิดๆแล้วก็มีรสเปรี้ยวมะขามเปียกด้วย
แต่เรื่องความสะอาด ที่นี่กินขาด
สรุปรวมๆก็คือ โอเค ผ่าน
จากนั้นเราก็กลับบ้านกัน
พออาบน้ำให้หนูเสร็จ หนูก็เตรียมตัวนอน
มะมี๊เห็นท่าทางหนูก็อดหยิบกล้องมาถ่ายรูปไว้ไม่ได้
มือซ้ายถือขวดนม มือขวาถือรีโมทแอร์
แข้งขาก็ชี้ไปทั่วเล๊ยยย อิอิ
วันอังคารที่ 22 มกราคม 2551
วันนี้ไปส่งปะป๊าที่ทำงานอีกเหมือนเคย
จริงๆเราขับรถคันเดียวไปด้วยกันอย่างนี้ก็ดีเหมือนกันเนอะ อบอุ่นดี
ได้ส่งปะป๊า แล้วหนูก็บ๊ายบายปะป๊าด้วย^v^
แต่ปะป๊าก็บอกว่า ที่ทำงานเราอยู่ไกลกันเหลือเกิน เอารถมาคนละคันยังไงก็สะดวกกว่า
พอส่งปะป๊าเสร็จ ก็ไปส่งลูก จากนั้นมะมี๊ถึงไปทำงาน
ตอนกลางวันทานข้าวกับเพื่อนๆที่ทำงานแล้วเม้าท์กันเพลิน ดูเวลาแล้วคงไม่ทันไปหาลูก ก็เลยโทรไปบอกกู๋พงษ์ไว้
ตอนเย็นปะป๊าโทรมาบอกว่าให้ไปรับลูกก่อนแล้วค่อยมารับปะป๊า เพราะที่บ้านมีข้าวแกงกะหรี่ จะได้กลับบ้านทีเดียวเลย
มะมี๊ก็แวะรับของที่อี๊อ้อส่งมาให้ที่สยามเฟิร์สก่อน อี๊อ้อซื้อของมาให้หนูแต่ไม่ได้มาซักที เลยส่งมาให้ก่อน
แล้วมะมี๊ก็ไปรับหนู
ตอนรับมาสภาพเป็นเช่นนี้
ตาเริ่มปรือ
แล้วก็พับไปในที่สุด ดีน๊า ที่มะมี๊ใส่หมอนรองคอไว้ให้ คอหนูจะได้ไม่พับ
จากนั้นก็ไปรับปะป๊ากัน วันนี้ดีหน่อย มีหนูมาด้วย มะมี๊เลยไม่เบื่อเลย
เวลารถติดๆก็มองกระจกมองลูก แล้วก็ดูหนูหลับ
จากบ้านอากงไปร้านปะป๊าก็ไกลมาก หนูเลยหลับยาวสบายไปเลย
พอรับปะป๊าเสร็จก็กลับบ้านเรากันเลย
วันนี้เรากินข้าวแกงกะหรี่ญี่ปุ่น กับสลัดกัน
อาม่ายังคงทำอร่อยเหมือนเคย
อาม่าบอกว่าไม่มีเวลาทำหมูทอด เลยเป็นหมูธรรมดาแทน
ไม่เป็นไรค่ะ ยังไงก็อร่อย^v^
พอปะป๊ามะมี๊ทานกันเสร็จแล้ว มะมี๊ก็คั้นน้ำส้มให้หนูทาน
หนูดูดใหญ่เลย ชอบทานน้ำส้มแล้วล่ะสิ อิอิ
พอปะป๊าทำข้าวเสร็จ มะมี๊ก็เอามาป้อนให้หนูทาน
จากนั้นเราก็ไปดูกันซิ ว่าอี๊อ้อซื้ออะไรมาให้หนูมั่ง
มีผ้าอ้อมสำเร็จรูป รอบนี้มะมี๊ฝากอี๊อ้อซื้อยี่ห้อ Mame Poko มา
ทุกทีเราจะใช้ยี่ห้อมูนนี่ ซึ่งซึมซับได้ดีกว่า
แต่มะมี๊ชอบลายของโป๊ะโกะ ที่ญี่ปุ่นจะมีลายมินนี่กับมิกกี้เม้าส์ด้วย น่ารักมากๆ ที่บ้านเรามีแต่ลายหมีพูห์ ซึ่งมะมี๊ไม่เคยดูการ์ตูนพูห์เลย ก็เลยไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
เรื่องซื้อผ้าอ้อมนี่ มีบ่นกันมากมาย อี๊อ้อบอกว่าเวลาบินแต่ละทีจะแบกมาได้แค่แพคเดียว เพราะที่สายการบินเค้ากำหนดให้แอร์แต่ละคนมีกระเป๋าได้ใบเดียว แล้วแพคนึงก็ใหญ่เหลือหลาย
นี่ต้องบินหลายรอบ ค่อยๆสะสมเอา พอตอนจะส่งก็โดนบ่นอีก ว่าหากล่องใหญ่ๆใส่ไม่ได้ ยังต้องเสียค่าส่งอีก อี๊อ้อบอกว่าคราวหน้าจะไม่ซื้อให้แล้ว หง่าาา
แล้วก็ชุดนอนปิดพุง เพราะหนูชอบนอนถีบผ้าห่ม มะมี๊กลัวหนูจะเป็นหวัด
มะมี๊เคยส่งลิงค์ให้อี๊อ้อว่ามะมี๊อยากได้อย่างนี้(แบบที่ส่งให้เป็น Kitty) แต่แบบที่อี๊อ้อซื้อมาลายก็น่ารักมากๆๆ
แล้วก็มีชุดนอนลายจุดอีกตัว สีชมพูหวานแหววเชียว
นอกจากนี้ยังมีกางเกงปิดพุงเอาไว้ใส่กับเสื้อตัวอื่นๆด้วยอีก 2 ตัว
แล้วก็ชุดหมีลิงน้อยสีแดงแปร๊ดด เหมาะกับลิงน้อยอย่างหนูมากๆ
แล้วก็มีกล่องกันบีบนม เพราะมะมี๊จะเริ่มฝึกให้หนูทานนมกล่องแล้ว
มีวิตามินและแคลเซียมต่างๆที่อี๊อ้อซื้อมาฝากคุณยายด้วย เอาไว้เดี๋ยวเอาไปให้เนอะ
แล้วก็มีขนมต่างๆมากมายเต็มไปหมด มีผงกะหรี่ญี่ปุ่นที่อี๊เอ๋ฝากอี๊อ้อซื้อมาด้วย
มีผ้าคาดผมคิตตี้จากร้านร้อยเยนของมะมี๊
shrimer ทาตัว แบบวิ๊งๆๆ
แล้วก็รองเท้าหนู 4 คู่
จากที่มะมี๊เคยบ่นๆว่าหนูไม่ค่อยมีรองเท้าใส่ ใส่แต่คู่เดิมๆ แล้ววันก่อนมะมี๊ก็เจอรองเท้า Pigeon ที่มะมี๊ตามหามานานในราคาสุดหรรษา มะมี๊ก็เลยสั่งซื้อทางเน็ตไป
มานับรวมๆดูแล้ว ตอนนี้หนูก็มีรองเท้าทั้งหมด 9 คู่แหนะ โห!!
มะมี๊คงไม่ต้องซื้อรองเท้าให้หนูอีกนานเลย ดีน๊า ที่อี๊อ้อซื้อไซส์ละ 2 คู่มา หนูก็มีรองเท้าใส่ไปถึง 15 cm. เลย
มีอาอี๊เป็นแอร์โฮสเตสสาวสวยใจดี ก็ดีอย่างนี้แหละน๊า
หนูเลยได้มีของดีๆน่ารักๆราคาไม่แพงใส่อยู่ตลอดเลย
ขอบคุณอี๊อ้อมากๆเลยนะคะ
อ้อ!! แล้วอี๊อ้อก็ซื้อกล่องคล้ายๆ comfort 100 ไว้ให้คุณยายด้วย เพราะเดี๋ยวนี้คุณยายลุกๆนั่งๆลำบาก แบบนี้จะสะดวกกว่า
เป็นหลานกตัญญูด้วยจริงๆ
มะมี๊และน้องครีมรักอี๊อ้อมากๆเลยค่า จุ๊บๆ
