วันเสาร์ที่ 19 มกราคม 2551
วันนี้มะมี๊กับน้องๆตั้งใจจะพาหนูไปเที่ยวหาหม่อนกับคุณยายกัน
คุณยายไปดูแลหม่อนนานเป็นเดือนแล้ว โทรมาทุกวันบอกว่าคิดถึงหนู อยากเอาหนูไปเลี้ยงที่นั่น
แต่ขืนไปอยู่นานๆมะมี๊ก็คงคิดถึงหนูมากแน่ๆ มะมี๊เลยไม่ได้ให้หนูไปด้วย
อาทิตย์นี้คุณยายก็โทรมาชวน(เหมือนเคย)ว่าให้ไปเที่ยวหาที่เชียงราย
มะมี๊เลยนัดอี๊เอ๋ กับกู๋พงษ์ว่าจะพาหนูไปกัน
เมื่อวานอี๊เอ๋โทรมาบอกว่า เดี๋ยวเอารถสีขาวที่บ้านไป เพราะอากงเอาไปเช็คแล้วเติมน้ำมันให้เต็มถังเรียบร้อย
มะมี๊ก็ว่าดีเลย ไม่ต้องเสียค่าน้ำมันเอง ในยุคน้ำมันแพงอย่างนี้ น้ำมันถือเป็นปัจจัยหลักนะเนี่ย
แล้ววันนี้ทีแรกจะออกกันสายๆ พอเราตื่นมา มะมี๊ก็อุ้มหนูมานั่งดู Baby Einstein แล้วมะมี๊ก็ไปอุ่นข้าวมาให้
(เคล็ดลับในความจ้ำม่ำของหนู ก็คือ ป้อนข้าวไประหว่างหนูดู Baby Einstein นี่แหละ หนูจะสนใจแล้วก็เพลิน จะทานข้าวได้เรื่อยๆ ป้อนหายๆเลยทีเดียว)
มะมี๊อุ่นข้าวเสร็จ กลับเข้ามา อะจ๊าก ว๊าก!!
หนูฉีกกระดาษทิชชู่ที่วางอยู่ข้างๆเป็นชิ้นๆแล้วโยนลงพื้นหมดเลย
ช่วงนี้หนูก็ยังคงชอบฉีกกระดาษทิชชู่เหมือนอย่างเคย พยายามฝึกกล้ามเนื้อมัดเล็กอยู่เหรอค๊า^^
มะมี๊เลยต้องเอาแปรงทำความสะอาดมาเก็บให้เรียบร้อย
แล้วก็ป้อนข้าวให้หนูทาน
ของมะมี๊ก็เอาขนมเค้กเมื่อวานมาทานกับโอวัลติน
เค้กไอศครีมไม่ได้เอาใส่ช่องฟรีซ เลยละลายไปเยอะเหมือนกัน มะมี๊เลยจัดการเคลียร์ตู้เย็นแล้วยัดกล่องลงไปในช่องฟรีซใหม่
มะมี๊ป้อนให้หนูคำนึง
แล้วมะมี๊ก็ทานคำนึง
ซักพักอี๊เอ๋ก็โทรมาบอกว่า จะไปสายอีกหน่อย เพราะจะไปรับลุงหน่อยที่บ้านก่อน แล้วจะมาเปลี่ยนรถที่บ้านแล้วค่อยมารับมะมี๊
พอมะมี๊ป้อนข้าวหนูเสร็จ เราก็เล่นกันนิดหน่อย แล้วมะมี๊ก็เก็บกระเป๋าเตรียมไว้
จากนั้นก็พาหนูไปอาบน้ำแต่งตัว ซักพักหนูก็เริ่มง่วง มะมี๊เลยเอาหนูนอนกลางวันก่อน
ประมาณบ่ายโมง อี๊เอ๋โทรมาบอกว่า รถเสีย ดับอยู่กลางถนน แป่ววว
เลยบอกให้อากงมาลากไปแล้ว แต่จะมาสายอีกหน่อย
เป็นอะไรน๊า ร้อยวันพันปี ไม่เคยเสียนี่นา
กว่าอี๊เอ๋ ลุงหน่อย และกู๋พงษ์จะมารับเราที่บ้านก็บ่ายสองนิดๆไปแล้ว
แล้วจะไปถึงกี่โมงกันเนี่ย เหอๆๆ
ว่าแล้วก็รีบเอากระเป๋าขึ้นรถ สัมภาระหนูเยอะที่สุดอีกตามเคย
แล้วก็ออกเดินทางกัน
ลุงหน่อยพาไปกินก๋วยเตี๋ยวมาลีตรงถนนวงแหวนรอบกลางใกล้ๆหลัง ม.พายัพ
ก๋วยเตี๋ยวแห้งอร่อยดี ผัดไทยก็โอเค เยี่ยมๆๆ
พออี๊เอ๋ทานเสร็จ ก็ช่วยเอาหนูไปเลี้ยงให้
ดูเผินๆเหมือนพ่อแม่ลูกเลยนะเนี่ย อิอิ
พออิ่มแล้วก็ออกเดินทางกันต่อ
ไปเชียงรายทีไร อี๊เอ๋ต้องขอแวะซื้อชาเย็นทุกที ขนาดบอกว่าสายแล้ว ชีก็ยังมิวาย จะซื้อให้ได้
มะมี๊ก็เลยได้นมชมพูมาด้วย 1 แก้ว^^
วันนี้เรามีแผนจะทำกุ้งเผา หมูกระทะกินกันตอนไปถึงแล้ว
คุณยายสั่งให้คุณยายนงค์ทำน้ำซุปกับน้ำจิ้มเตรียมไว้ให้พวกเราเรียบร้อย
อี๊เอ๋ก็ซื้อหมู ซื้อผักไว้เต็มเลย
ส่วนอากงก็ซื้อกุ้งสดๆตัวใหญ่ๆมาให้ 2 ลังเลย หวังว่าคืนนี้จะกินกันเปรมแน่ๆ
แต่แล้วความฝันก็พังทลายลงมา ระหว่างขับรถไปถึงห้วยฮ่องไคร้ จู่ๆรถก็ดับลงกลางคัน
สตาร์ทยังไงก็สตาร์ทไม่ติด ดีนะที่มีลุงหน่อยมาด้วย ปกติมะมี๊จะขับรถพาน้องๆมากันเอง
ลุงหน่อยก็เลยลงไปดูเครื่อง แต่ก็แก้ไขอะไรไม่ได้ พวกเราก็เกิดอารมณ์เซ็ง จะเดินทางไปเยี่ยมคุณยายก็มีแต่ปัญหา
เราก็โทรบอกอากง อากงบอกว่าเดี๋ยวตามช่างมาให้
แล้วเราก็โทรหาคุณยาย คุณยายบอกว่าให้กลับไปเอารถมะมี๊แล้วออกมาใหม่
มะมี๊คิดว่าไม่ทันแล้ว เพราะนี่มันก็ 3 โมงกว่าแล้ว กว่าจะออกไปเอารถ กว่าจะมา คงไปถึง 3 ทุ่มพอดี ไม่ได้กินอะไรกันแล้ว(ยังคงห่วงกินอยู่)
เสียดายน้องกุ้ง น้องหมูที่อุตส่าห์เอามา
แล้วเรื่องของเรื่อง ไปถึงดึก ก็แค่ไปนอนเฉยๆ อีกวันก็กลับแล้ว ไม่คุ้มเลย
มะมี๊ไม่กล้าไปอีก คิดว่าเป็นลางบอกเหตุอะไรรึเปล่า ทำไมรถทั้ง 2 คันต้องมาเสียภายในวันเดียวกันด้วย
แต่ใครๆก็ไม่เชื่อไปกับมะมี๊
จากที่จะได้นั่งรถไปหาคุณยายสบายๆ เราก็ต้องมานั่งแกร่วกันอยู่ข้างทาง
มีพี่สิบล้อใจดีมาถามว่าให้ช่วยอะไรรึเปล่า(แต่น่ากลัวมาก) เราก็บอกไม่เป็นไร ตามช่างมาแล้ว
อยู่กันว่างๆระหว่างรออากงพาช่างมา ทุกคนก็ผลัดกันอุ้มหนูไปชมนกชมไม้
ที่ๆเราจอดรถเป็นภูเขาเล็กๆ มีดินแดงเต็มไปหมด หนูเลยไม่ได้ลงเดิน
ไปเดินเล่นก็สนุกดีไปอีกแบบ เหมือนตอนเข้าค่ายเนตรนารีเลย
รออยู่ประมาณครึ่งชั่วโมงกว่าๆ อากงก็พาช่างมาถึง
ส่วนพวกเราก็นั่งแกร่วกันอยู่ในรถอากง
หนูก็ชักเบื่อเหมือนกันใช่มั๊ยคะ
ในที่สุด ติ๊ก อะไรซักอย่างเนี่ยเสีย ช่างบอกว่าต้องรื้อมาทำใหม่
มะมี๊ก็งง อากงไปเช็ครถยังไง อากงบอกว่าก็เช็คน้ำมันเครื่อง น้ำหม้อน้ำ แล้วก็เติมน้ำมันให้
สรุปว่าช่างก็แก้ไม่ได้ ต้องลากรถกลับไปซ่อม เลยเซ็งกันคูณสอง
ดีที่ลุงหน่อยทำงานอยู่บริษัทประกันภัย เลยโทรเรียกรถยกมาให้ในราคาประหยัด
ก็รอกันอีกนานสามนาน แล้วรถยกก็มาด้วยสภาพนี้
ผิดกว่าที่เราวาดฝันไว้เป็นกอง เพราะเค้าบอกลุงหน่อยว่าจะเอารถฟอร์ดมาขนให้ เราก็นึกว่าฟอร์ดเรนเจอร์
มะมี๊ชอบหนูยิ้มรูปนี้จัง ตาเป็นสระอิเลย @^v^@
แล้วรถเราก็ถูกลากไป
ลุงหน่อยเสียสละ ไปนั่งรถยกอีกคัน ส่วนพวกเราก็นั่งรถอากงกลับมา
ระหว่างทางได้คุยอะไรกับอากงเยอะเลย
แล้วก็คุยไปถึงเรื่องบ้าน พวกเราอยากให้อากงซื้อบ้านใหม่ เพราะอากงจะเลิกทำธุรกิจแล้ว
จากนั้นก็จะไม่ทำอะไร นั่งกินดอกเบี้ยไป
เราก็เลยมีความเห็นกันว่า น่าจะไปซื้อบ้านใหม่ สบายๆ มีสวนในบ้าน อากงจะได้สุขภาพดีๆ
แต่อากงบอกว่า ไม่ชอบอยู่บ้านไกลๆ อากงบอกว่ายอมอยู่กระต๊อบในเมือง ดีกว่าคฤหาสน์ในป่า
สรุปวันนี้ก็ไม่ได้ไปเชียงราย เราก็ต้องนอนกัน 2 คนอีกแล้ว
ปะป๊าไม่อยู่ มะมี๊เลยยังไม่รีบกลับ ให้หนูเล่นกับอาอี๊ อากู๋ที่บ้านไปก่อน
แล้วหนูก็นอนตอนเย็นอีกรอบ
มะมี๊กับอี๊เอ๋เลยลงมาทำกุ้งอบทานกัน เอาน้องกุ้งที่เตรียมไปนั่นแหละมาทำ
ส่วนกู๋พงษ์รับอาสาดูน้องครีมให้
เอามาอบกันหลายถาดก็ยังไม่หมดเลย
พอมะมี๊ทานเสร็จ ก็ไปเปลี่ยนให้กู๋พงษ์ลงมากินกุ้งอบที่มะมี๊ทำไว้ให้
น่าเสียดายที่เราไม่ได้ไปหาหม่อนในครั้งนั้น มะมี๊มานึกๆดูแล้วก็ยังเสียใจไม่หาย ที่เราสูญเสียโอกาสนั้นไป ทำให้เราไม่ได้เห็นหม่อนอีกเลย ~>_<~
มะมี๊ให้หนูเล่นอยู่บ้านอากงจนถึงหัวค่ำ แล้วค่อยพาหนูกลับบ้าน โดยมีกู๋พงษ์ไปส่งเราถึงที่
แล้วเราก็เล่นกัน 2 คนอีกตามเคย
มะมี๊จะโทรไปบอกปะป๊าว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ติดต่อปะป๊าไม่ได้ ไม่รู้เป็นอะไร เหมือนไม่มีสัญญาณ
ตกลงคืนนี้เราก็นอนกอดกัน 2 คนอีกแล้วนะคะลูก
วันอาทิตย์ที่ 20 มกราคม 2551
วันนี้มะมี๊ตื่นมาก็พาหนูออกมาหาอะไรทาน
อาม่าเห็นเราก็ตกใจ ถามว่า อ้าว เห็นว่าไปเชียงรายไม่ใช่เหรอ
มะมี๊เลยบอกอาม่าไปว่ามี accident นิดหน่อย
อาม่าบอกว่าซื้อซาลาเปาเข้ามา ไปทานสิ
มะมี๊ก็เลยไปดู โอ้วว ซาลาเปาวิกุลเจ้าอร่อยซะด้วย
ทานๆไป ก็มาเล่นกับลูกอีกหน่อย แล้วก็เห็นบ๊ะจ่าง อ่าา อยากกิน เลยเอามาแบ่งกับหนูทาน
อร่อยใช่มั๊ยล่ะคะ
หนูตื่นมาก็ซนเหมือนเดิมเลยเชียว
ปีนขึ้นบันได(ไม่มีเข็ด)
หนูคว้าชั้นวาง wireless ของมะมี๊ แล้วมันล้มลงมา ดีนะ มะมี๊คว้าไว้ทันก่อนที่หนูจะมีอันตราย
พอลงบันไดมาก็คลานไปทั่ว
รูปซ้าย กำลังปีนลงห้อง meeting(เวลาหนูจะลงจากอะไร หนูจะหมุนตัวแล้วถอยหลังลงแบบนี้แหละ)
รูปขวา คลานเล่นในห้องนั่งเล่น(ช่วงนี้ยังเดินๆสลับคลานอยู่บ้าง)
มะมี๊อยู่ว่างๆก็เล่นเน็ตเรื่อยเปื่อย อัพไดอารี
สาวน้อยก็ป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ
ปะป๊าบอกว่าจะกลับตอนเที่ยง มะมี๊ก็อดทนรอจนถึงเที่ยง ก็ยังไม่กลับ
มะมี๊เลยโทรหาปะป๊า โทรเท่าไหร่ๆก็ไม่ติด เริ่มมีน้ำโห หายไปไหนของเค้านะ
ตอนบ่าย ลูกง่วง ก็พาลูกไปนอน
จนลูกตื่นแล้ว ปะป๊ายังไม่กลับ นี่ชักจะเกินไปแล้วนะ
ไม่ไหวๆ อยู่ที่บ้านมีหวังปรี๊ดแตกแน่ พาลูกไปเที่ยวดีกว่า
ก็เลยพาหมูน้อยไปอาบน้ำ แต่งตัว แล้วก็ออกเดินทางกัน ออกบ้านตอน 4 โมง
วันนี้เราไปไหนดีน๊า
แล้วมะมี๊ก็ขับรถพาหนูไปทานน้ำส้ม สวนสุขภาพ
เอ..วันนี้ไม่เจอน้านุ่นแฮะ
มะมี๊เอาแก้วส่วนตัวของหนูมาด้วย
สาวน้อยดูดน้ำส้มใหญ่เลย^^
มะมี๊อย่าถ่ายหนูมากจิ หนูเขิน(อิอิ ภาพนี้น้ำลายยืดเลย)
พอทานน้ำส้มเสร็จ มะมี๊ก็จะพาหนูไปเซ็นทรัล
ระหว่างขับรถอยู่ในถนนนิมมานฯ มะมี๊ก็นึกออก เลยวนเข้าไปดูที่ซะหน่อย
วันก่อนมะมี๊โทรหาน้าปราง คุณแม่ของน้าปรางมีที่ดินบริเวณถนนนิมมานฯเยอะเลย(ร้านไอศครีม i-berry ของลุงโน๊ตก็เช่าคุณแม่น้าปราง) มะมี๊เลยอยากจะเช่าซักแปลง
แล้วน้าปรางก็ให้คุยกับคุณแม่ แล้วคุณแม่ก็บอกทางแล้วให้เราเข้าไปดู
เป็นที่ไร่กว่า อยู่ในซอยแมลง ใกล้ๆกับ Moister Pub หรือ Old school เก่านั่นเอง
มีบ้านสีขาวน่ารักๆอยู่หลังนึง แล้วก็มีต้นไม้ใหญ่ต้นนึง มีบริเวณรอบๆ เหมาะแก่การทำร้านมากๆ
มะมี๊กำลังคิดที่จะออกจากบริษัทอยู่ ในใจอยากเปิดร้านอาหารเล็กๆซักร้าน
แต่อาม่าอยากเปิดร้านหมูกระทะ มะมี๊ว่าหมูกระทะในที่แบบนี้คงไม่เวอร์ค
มะมี๊มีเพื่อนอยู่คนนึง ชื่อตี้ เคยไปเรียนทำอาหารกับโรงแรมโอเรียนเต็ลมา
ก็เคยเกริ่นๆกันเรื่องจะเปิดร้านอาหาร มันก็เห็นดีด้วย
มะมี๊ถามว่าทำอาหารอะไรได้มั่ง อาตี้บอกว่าทำได้ทุกอย่าง ทุกชาติ
จากนั้นมะมี๊ก็ตระเวณหาที่สวยๆ ซึ่งที่นี่ก็นับว่าสวยมาก เห็นแม่ว่าพี่ปุ่นจะเปิดบริษัทกับเพื่อนข้างๆ จะแบ่งกันเช่าก็ได้ ประมาณหลังเดือนพฤษภาคมค่อยมาคุยกับแม่อีกที
มะมี๊เลยถ่ายรูปสถานที่ไว้ พอบอกราคาให้อาตี้ทราบ อาตี้ก็บอกว่า นอกจากเราจะขายอาหารแล้ว เราคงต้องขายยาบ้าหลังร้านด้วย ถึงจะพอค่าเช่า
เอ่อ เนอะ ก็นับว่าแพงเอาการอยู่ ก็แถวนิมมานเหมินทร์นี่นะ อะไรๆก็แพง
น่าแปลกเนอะ อยู่ดีๆที่แถวนี้ก็บูมขึ้นมา สมัยก่อนที่มะมี๊เรียนมหา'ลัย ที่แถวนี้ยังเงียบๆอยู่เลย
รู้งี้ซื้อที่ไว้ซักแปลงตั้งแต่สมัยนั้นก็ดี
เรื่องนี้เลยต้องพับไว้ซักพักก่อน
แล้วมะมี๊ก็พาหนูเข้าห้าง กาดสวนแก้ว
พาหนูไปเดินดูเสื้อผ้าเด็ก ไปมุมโปรดมะมี๊เหมือนเดิม มุมคิตตี้
แต่ช่วงนี้ยังไม่มีเสื้อผ้าที่ถูกใจมะมี๊ เราเลยไม่ได้เสียเงิน 555
มะมี๊พาหนูเดินเล่นแผนกเด็กซะทั่ว(ส่วนใหญ่หนูพามะมี๊เดินซะมากกว่า)
สาวน้อยเดินช้อปปิ้งไปทั่วเลย
พอเหนื่อยแล้ว มะมี๊ก็พาหนูไปหาอะไรกินที่ร้านป้าแอน
มะมี๊เติมพลัง หนูก็ขอเติมพลังมั่ง
เพิ่งมาเห็นในรูป ว่าพูห์ทั้งชุดอีกแล้ว^v^
ดูดนมอย่างเมามันส์
พอเติมพลังเสร็จ มะมี๊ก็พาหนูไปเปลี่ยนเพิร์สในห้าง
พอออกมาเจอเด็กผู้ชายคนนึง อายุไล่เลียงกับหนูเลย
หนูเห็นก็ตรงรี่เข้าไปหาเค้าทันที
อีกหน่อยโตเป็นสาวทำอย่างนี้ไม่ดีนะคะลูก แต่มะมี๊คิดว่าหนูคงอยากเล่นกับเพื่อนมากกว่า
ก็เดินไล่กันอยู่พักนึง เค้าเดินหนี หนูเดินไล่ อิอิ
มะมี๊จะพาหนูออกไปหนูก็ไม่ยอม จะปล่อยมือมะมี๊แล้ววิ่งไปหาเค้าท่าเดียว
มะมี๊เลยปล่อยให้เล่นกันซักพัก จนเค้าจะกลับกันแล้ว มะมี๊เลยให้หนูบ๊าย บายเค้า
เดี๋ยวนี้หนูเก่งมากๆ บ๊ายบายตามคำสั่งได้ทุกครั้งเลย^v^
แล้วเราก็ลงไปซื้อนมให้หนูใน Tops กัน ช่วงนี้หนูทานนมเก่งมากๆ
อาทิตย์นึงประมาณ 1 กล่องได้ ต้องซื้อกันบ่อยๆเลยทีเดียว
มะมี๊เตร็ดเตร่อยู่นาน โทรหาปะป๊าก็โทรไม่ติด
แถมวันนี้วันหยุด มะมี๊ก็ไม่อยากไปรบกวนกู๋
เพราะกู๋เลี้ยงหนูคนเดียวมาตลอดสัปดาห์แล้ว วันเสาร์-อาทิตย์ มะมี๊เลยอยากให้อากู๋พักผ่อน ชาร์จพลัง
พอ 6 โมงก็กลับบ้านกัน มาถึงปะป๊ากลับมาแล้ว กำลังนอนหลับอยู่
อ้าว กลับมาแล้วก็ไม่เห็นโทรมาบอก
มะมี๊บ่นๆๆๆว่าทำไมกลับมาช้า โทรหาเท่าไหร่ๆก็โทรไม่ติด
ปะป๊าบอกว่าไปกับพี่ๆเค้า เราไม่ได้เอารถไป เค้าจะไปไหนก็ต้องไปตามเค้า
อ่านะ คราวหน้ามะมี๊จะไม่ให้ไปไหนนานๆแล้ว ฮึ!!
ปะป๊าอธิบายว่าออกรอบเสร็จแล้ว คืนนั้นก็ไปนอนเขื่อน ที่นั่นไม่มีสัญญาณ
มะมี๊บอกว่าทำไมไม่นั่งรถกลับมาล่ะ ทีตอนไปยังนั่งรถไปคนเดียวได้เลย
ปะป๊ามีบ่นเล็กน้อย ว่ามะมี๊ไม่ได้ไปบ้านคุณยายแล้วก็มาพาลใส่ปะป๊า
ถ้ามะมี๊ได้ไป มะมี๊จะไม่สนใจปะป๊าเลย (จริงเหรอ)
แต่ยังไงมะมี๊ก็ไม่ได้ไป แล้วก็เลี้ยงลูกคนเดียว มะมี๊บอกปะป๊าแล้ว ปะป๊าก็รับปากแล้วว่าจะกลับวันอาทิตย์ตอนเที่ยง
มะมี๊ไม่ชอบที่ปะป๊าติดต่อไม่ได้
ปะป๊าก็หน้าจ๋อยๆ เหมือนรู้ว่ากลับมาต้องเจออะไร
มะมี๊โมโหมากๆ พูดกันไม่รู้เรื่อง ปะป๊าถามว่างั้นจะให้ปะป๊าเลิกตีกอล์ฟเลยมั๊ย
มะมี๊เลยเอาถุงกอล์ฟปะป๊าขึ้นรถ บอกปะป๊าว่าจะเอาไปโยนลงน้ำ
ปะป๊าก็ไม่ทักท้วงอะไรซักคำ
มะมี๊ไปถึงสระน้ำในหมู่บ้าน หิ้วถุงกอล์ฟลงมา(หนักเหมือนกันนะเนี่ย)
กว่าจะยกออกมาได้ ใจเริ่มเย็นลงนิดนึง เหตุผลเริ่มมา
เริ่มคิดแล้วว่า ในถุงกอล์ฟนี่ก็หลายหมื่น เอาไปชั่งกิโลขายเป็นเหล็กก็ยังได้ หรือจะเอาไปขายต่อมือสองดี
ว่าแล้วก็เปลี่ยนใจ เอาถุงกอล์ฟยัดลงไปในรถอย่างเก่า
กลับมาถึงบ้าน ปะป๊าก็ไม่ถามอะไรซักคำ(คงทำใจไว้แล้ว)
แล้วปะป๊าก็ต้องรับหน้าที่ดูแลหนู ทดแทนกับที่มะมี๊ดูหนูมา 2 วันเต็มๆ
แล้วปะป๊าก็รีบทำอาหารให้หนูทันที(สงสัยกลัวโดนมะมี๊บ่น หุหุ)
ปะป๊ากลับมาแล้ว เย้!!!
มะมี๊รักหนูที่สุดเลยค่า @^v^@
