วันพุธที่ 2 มกราคม 2551
หลังจากหยุดยาวชาร์จแบตมาเต็มที่ 4 วันแล้ว วันนี้ก็เป็นวันแรกของปีที่มะมี๊ต้องกลับไปทำงาน
เมื่อคืนได้คุยโทรศัพท์กับป้าแหม่ม(amimi) ป้าแหม่มบอกว่าจะกลับวันนี้แล้ว
วันนี้มะมี๊เลยตื่นเช้าหน่อย กะว่าจะเอาของฝากไปให้ที่สนามบินแล้วค่อยไปทำงาน เพราะบ้านเราอยู่ใกล้สนามบิน
แต่พอโทรไป ป้าแหม่มกำลังยุ่งๆอยู่บอกว่ากำลังเตรียมตัวจะออกไป
พอมะมี๊แต่งตัวเสร็จก็โทรหาอีกที ป้าแหม่มบอกว่าตอนนี้ออกมากินโจ๊กที่ตลาดต้นพยอม
เราเลยต้องเปลี่ยนเป้าหมายการเดินทางนิดหน่อย มะมี๊เลยเข้าทะลุกองบินไปเพื่อไปตลาดต้นพยอม
พอไปถึงป้าแหม่มก็โทรมาพอดี ก็เลยถามร้านแล้วก็ออกไปหากัน
เช้าๆ หนูจะยังไม่ค่อยตื่นดี หน้าตาออกจะงัวเงียไปหน่อย ตอนมะมี๊อุ้มหนูมาขึ้นรถ หนูยังนอนอยู่เลย มะมี๊เลยอุ้มมาทั้งชุดนอนเลย เมื่อกี๊ตอนนั่งใน car seat ก็หลับมา
ไปถึงป้าแหม่มก็อุ้มพี่เอมี่ออกมา หน้าตายุ่งมาเชียว
ป้าแหม่มบอกว่า เมื่อกี๊เพิ่งร้องไห้จ้า มะมี๊มารู้จากไดป้าแหม่มว่าพี่เอมี่เอามือจุ่มลงไปในโจ๊กซะงั้น -_-"
ว่าแล้วก็ขอถ่ายรูปด้วยกันหน่อย ป้าแหม่มเลยให้พี่อ้อเจ้าประจำถ่ายรูปให้
พี่เอมี่กับน้องไอศครีมผลัดกันหันมามองกล้องคนละรูป
ดีใจนะคะที่ได้เจอพี่แหม่มอีกครั้งนึง
ตอนเข้าไปอ่านไดอารีน้องเอมี่ครั้งแรก ก็รู้สึกคุ้นหน้าพี่แหม่มอย่างประหลาด รู้สึกเหมือนเคยรู้จัก
แต่พออ่านๆไปก็รู้ว่าพี่แหม่มอยู่กรุงเทพ ก็เลยคิดว่าน่าจะจำผิดคน
แล้วอยู่มาวันนึงก็นึกออกขึ้นมา เลยโทรไปถามพี่ต๋องซึ่งเป็นพี่ชายของเราว่าใช่พี่แหม่มคนเดียวกันรึเปล่า
ปรากฏว่าใช่จริงๆด้วย
ไม่น่าเชื่อเลยว่าโลกจะกลมขนาดนี้
เมื่อหลายปีที่แล้ว พี่แหม่มกับพี่เอ๋มาเที่ยวเชียงใหม่กับพี่ต๋อง แล้วพี่ต๋องก็นัดโอ๋กับพี่มิ้นไปเจอแล้วทานข้าวด้วยกัน ได้คุยกันตั้งหลายเรื่อง แนะนำที่เที่ยวไปหลายที่
จำได้ว่าคู่นี้น่ารักมากๆ พี่แหม่มเล่าให้ฟังว่า พี่กับพี่เอ๋มักจะใจตรงกัน เวลาไปซื้อเสื้อก็ชอบซื้อลายเหมือนกันมา ในวันนั้นพี่แหม่มกับพี่เอ๋ก็ใส่เสื้อ Guess ลายเดียวกันมาด้วย
เห็นพี่ต๋องเล่าว่า ทั้งคู่เป็นเพื่อนกับพี่ต๋องมาตั้งแต่สมัยเรียนอยู่เตรียมฯ เป็นคู่รักที่คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียน เหมือนคู่ของปะป๊ามะมี๊เลยจ้ะลูก
หลังจากวันนั้น มะมี๊ก็ได้มีโอกาสไปกรุงเทพ ก็ไปส่งเฮียเอกไดร์ฟกอล์ฟที่ All stars
มะมี๊ก็นัดพี่ต๋องทานข้าวด้วย แล้วพี่ต๋องก็บอกว่าพี่เอ๋กับพี่แหม่มอยากจะเจอ จะพาไปเลี้ยงข้าวตอบแทนที่เราเทคแคร์ที่เชียงใหม่
แล้วพี่เอ๋กับพี่แหม่มก็มารับมะมี๊ไปทานข้าวที่ร้านอาหารน่ารักๆร้านนึงที่อาหารอร่อยมากก
แล้วก็คุยกันรอพี่ต๋อง พี่ต๋องกว่าจะเคลียร์งาน กว่าจะกลับไปอาบน้ำ กว่าจะกลับมา ก็รอกันไม่ไหวแล้วเลยกลับกันก่อน
ตกลงว่าวันนั้นพี่ต๋องเบี้ยวซะงั้น -_-"
หลังจากนั้นก็ไม่ได้เจอคู่ลุงเอ๋กับป้าแหม่มอีกเลย
มาได้ข่าวอีกทีจากลุงต๋องว่า คู่นี้แต่งงานกันไปแล้ว รู้สึกจะแต่งงานใกล้ๆกับปะป๊ามะมี๊เหมือนกัน แต่จำไม่ได้ว่าก่อนหรือหลัง
มะมี๊ยังดีใจกับคู่นี้ไปด้วยเลย เพราะเป็นคู่ที่น่ารักมากๆ
ลุงต๋องเล่าว่า Presentation ในงานแต่งน่ารักมากๆ เป็นเหตุการณ์ที่เค้าอยู่ร่วมด้วยตลอด เพราะเค้ารักกันตั้งแต่สมัยเรียน
ลุงต๋องแอบบ่นว่าอยากมีคู่รักที่ผ่านอะไรมาด้วยกันอย่างนั้นบ้าง แต่ไม่ทันแล้วแหละพี่ อิอิ
มาวันนี้ ดีใจที่ได้เจอพี่แหม่มอีกครั้ง พร้อมกับเด็กตัวน้อยๆที่แสนน่ารักอย่างน้องเอมี่
น่าเสียดายที่ได้เจอและทักทายกันแป๊ปเดียว
เอาไว้โอกาสหน้ามาเชียงใหม่ ค่อยนัดเจอกันเต็มๆอีกทีนะคะ^^
มะมี๊ก็เอาของฝากที่เตรียมไว้ให้พี่เอมี่
แล้วก็ฝากไปให้พี่พราวพราว(proudlypresents) ฝาแฝดพี่เอมี่ด้วย
ตอนป้าแหม่มเห็นถุงมือ ก็บอกว่าสีเดียวกับเสื้อกันหนาวเลย
เสียดายที่ไม่ได้ให้ก่อนหน้านี้ เพราะพี่เอมี่อยู่เชียงใหม่ตั้งหลายวัน ได้ขึ้นดอยเจออากาศหนาวๆด้วย ถ้าได้ถุงมือคงอุ่นน่าดู
แล้วป้าแหม่มก็มีของฝากมาให้หนูด้วย
ชุดน่ารักมากๆ ทุกชุดเลยค่ะพี่แหม่ม ขอบคุณมากๆเลยนะคะ
มะมี๊แปลกใจเหมือนกัน ว่าป้าแหม่มก็เตรียมชุดมาให้หนูด้วยเหรอเนี่ย
ตอนนั้นรู้ว่าป้าแหม่มกับลุงเอ๋ทำโรงงานเสื้อผ้าส่งออกกัน แต่ไม่ยักรู้ว่าทำเสื้อผ้าเด็กด้วย
ตื้นตัน และดีใจมากๆเลยค่ะ
ป้าแหม่มยังฝากของขวัญให้พี่เอ๋(aeyaromdee)ด้วย จนป่านนี้พี่เอ๋ยังไม่มาเอาเลย บอกว่ายังท้องอยู่ ยังไม่ได้รีบใช้ 555
อีกไม่นานก็จะได้ใช้แล้วเนอะ เดี๋ยวเอาไปส่งให้ถึงที่เลยนะคะ
หลังจากเจอป้าแหม่มกับพี่เอมี่แล้ว มะมี๊ก็ไปส่งหนูที่บ้านคุณยาย แล้วมะมี๊ก็ไปทำงาน
ตอนบ่าย กลับมาทานข้าวที่บ้าน เพราะวันนี้มะมี๊ลืมเอาอาหารหนูที่ปะป๊าทำไว้ให้แล้วมา แป่ววว
มะมี๊เลยแวะไปซื้อโจ๊กช้างม่อยมาให้หนูทาน แล้วก็ของมะมี๊ด้วย เอาไว้ทานด้วยกัน ^^
วันนี้เป็นอะไรน้อ วนเวียนอยู่กับโจ๊กเนี่ย อิอิ
มะมี๊ป้อนให้หนูทาน ท่าทางหนูจะชอบทานโจ๊กเอามากๆ ป้อนหายๆเลยทีเดียว
ตอนเย็น มะมี๊ได้คุย MSN กับน้าดาว(maedekdee)
น้าดาวกับครอบครัวมาเชียงใหม่ช่วงปีใหม่เหมือนกัน ก็เลยนัดทานข้าวกัน ตกลงว่าเป็นพรุ่งนี้เที่ยง ตอนแรกมะมี๊เสนอที่ร้านเนื้อวัวรสเยี่ยม เพราะเห็นน้าดาวว่าลุงแมนชอบ
แต่น้าดาวบอกว่าน้าดาวไม่กินเนื้อ แป่วว เลยนัดกันที่ก๋วยเตี๋ยวเป็ดธงชัยแทน
น้าดาวเปิดเวปแคมให้มะมี๊ดูน้าดาวกับหมูดิวด้วย หมูดิวน่ารักมากๆเลย ^^
หลังเลิกงาน มะมี๊ก็นัดเจอปะป๊าที่เซ็นทรัลแอร์พอร์ท
ปะป๊านัด 5 โมง มะมี๊รีบเคลียร์งานแล้วก็ไปเลย
รีบสุดๆก็ออกออฟฟิศได้ตอน 5 โมง เกือบไม่ทันแหนะ
วันนี้ปะป๊า มะมี๊มีนัดดูหนังเรื่อง I am Legend กันจ้ะ
หนังก็โอเค แรกๆก็เงียบๆหน่อย แต่ภาพแรงเหมือนกัน มะมี๊ร้องจ๊ากออกมาบ่อยๆ
ปะป๊าบอกว่าคนข้างๆหัวเราะมะมี๊ตกใจด้วยอ่ะ เหอๆๆ
ก็มะมี๊เป็นคนชอบอินกับหนังนี่นา
รวมๆแล้วมะมี๊ก็ชอบนะ พระเอกดูเสียสละดี แต่จบง่ายไปหน่อย ไม่ค่อย make sense เนอะ
พอดูหนังจบก็ไปตามหาซื้อซองซิลิโคนมือถือใหม่ เพราะวันก่อนโทรศัพท์O2ของมะมี๊แฮงค์ เลยเอาไปลงโปรแกรมใหม่ที่ร้าน Zoom แล้วช่างที่ร้านก็ทำซองซิลิโคนของมะมี๊ขาด
ทีแรกมะมี๊ก็ทนใช้ไปอย่างนั้นแหละ แล้วปะป๊าก็ว่าทำไมไม่เปลี่ยนใหม่ซักที วันนี้ก็เลยจะไปซื้อกัน
มะมี๊ก็ไปซื้อที่ร้านเดิม คราวที่แล้วเลือกซองสีขาว วันนี้ตั้งใจว่าจะเอาสีชมพู เพราะคราวที่แล้วตัดสินใจอยู่นานว่าจะเอาสีไหนดี(รู้งี้ซื้อมาทั้ง 2 สีตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง)
ปรากฏว่าสีชมพูหมดค่ะ แป่วว เลยได้สีขาวกลับเหมือนเดิม
เจ้าของร้านใจดี ขายให้ราคาลดเท่ากับซองแรกที่ซื้อไป^^
หลังจากนั้นปะป๊าก็บ่นหิว เบื่ออาหารในห้างกันมาก ไม่รู้จะกินอะไรกันดี ก็เลยชวนกันไปกินเชสเตอร์กริลล์
หิวแล้วครับ(ค่า)
ปะป๊าสั่งเซ็ทข้าวไก่ย่างมา 1 เซ็ท ส่วนมะมี๊ไดเอท(อีกแล้ว)เลยสั่งไก่ย่างมาทานชิ้นเดียว
ปะป๊ากินมากกว่ามะมี๊แค่นั้นยังไม่พอ ยังมีเตรียมสเบียงไว้กินตอนดูซีรีส์เกาหลีอีกด้วย
ออกจากเซ็นทรัลแอร์พอร์ท ปะป๊าก็ไปเตรียมอาหารให้ลูก ส่วนมะมี๊ก็ไปรับหนูจากบ้านคุณยายมา หนูก็นอนหลับอิ่มพอดี
กลับมาก็ป้อนข้าวให้หนู
วันพฤหัสที่ 3 มกราคม 2551
วันนี้น้าดาวโทรมาบอกว่า กลางวันคงไม่สะดวก เลยนัดเป็นตอนเย็นแทน เพราะตอนเย็นที่บ้านน้าดาวจะออกมาทานข้าวที่เจี่ยท่งเฮงกัน แต่อะไรก็ยังไม่ชัวร์ มะมี๊เลยว่าค่อยโทรนัดกันอีกทีดีกว่า
ดีเหมือนกัน เพราะถ้านัดตอนกลางวัน มะมี๊ก็จะไม่ได้พาหนูไปด้วย เพราะว่าหนูอยู่ที่บ้านคุณยาย มะมี๊กลัวว่ากว่ามะมี๊จะไปรับหนูแล้วไปเจอน้าดาว กลับไปส่งหนู มะมี๊จะกลับมาทำงานไม่ทัน
แล้ววันนี้ตอนกลางวันกู๋พงษ์ก็โทรมาบอกมะมี๊ว่าหนูงอแงมาก ไม่ยอมนอนกลางวัน
มะมี๊เลยรีบกลับบ้านไปดูหนู ให้กู๋พงษ์ได้พักมั่ง
พอตอนเย็น มะมี๊ก็แวะซื้อสลัดผลไม้ที่กาดธานินท์
พอกลับมาถึงบ้าน กู๋พงษ์สลบเหมือด รบกับหลานทั้งวันนี่เนอะ อิอิ
ส่วนปะป๊าไปไดรฟ์กอล์ฟ
มะมี๊โทรหาน้าดาว น้าดาวก็บอกว่ายังไม่ได้ออกมาเลย
ส่วนหนูก็หลับตอนเย็นเหมือนเคย มะมี๊นั่งรอหนูจนสองทุ่มกว่า ก็คิดว่าคงยังไม่ได้เจอกันวันนี้ เลยพาหนูกลับทั้งๆชุดนอนนั้นเลย แถมคุณยายถอดกางเกงออกไปอีกต่างหาก
มะมี๊นึกยังไงไม่รู้ ตอนขับรถกลับบ้าน ก็เลยลองโทรหาน้าดาวดูอีกที น้าดาวบอกว่ากำลังกินจะเสร็จพอดี มะมี๊เลยนัดใกล้ๆ ที่ร้านทับทิมกรอบป้าอ้วนเลย
ดีนะ ที่มะมี๊ติดของที่ซื้อมาฝากพี่แดนกับพี่ดิวไว้ในรถพอดี
พอไปถึงร้านก็โทรหาน้าดาว น้าดาวก็อุ้มพี่ดิวออกมาเจอ ส่วนมะมี๊ก็อุ้มหนูออกมาจาก car seat
เอ...ถ้าจำไม่ผิด เราจะเพิ่งเจอน้องดิวครั้งแรกใช่ไม๊คะ น้าดาวบอกให้ยิ้มหวาน ก็ได้ยิ้มที่แสนชื่นใจนี้มา
น้าดาวนี่ มะมี๊ก็มาสนิทตอนเขียนไดอารีให้หนูนี่แหละค่ะ
มะมี๊เขียนไดอารีไปซักพัก น้าดาวก็มาทักใน comment ว่า มะมี๊จบจากพะทัยมาใชป่าว
แล้วน้าดาวก็จำอาอี๊ของหนูได้ทุกคนเลย ความจำดีมั่กๆ
แล้วน้าดาวก็ขอ M มะมี๊ จากนั้นมาน้าดาวก็คุย M กับมะมี๊เกือบทุกวันเลย
น้าดาวเป็นรุ่นน้องมะมี๊ที่พระหฤทัย ตอนนี้มีลูกชายกับลูกสาวอย่างละคนแล้ว
ตอนนี้ก็นับได้ว่า น้าดาวเป็นเพื่อนในไดอารีที่มะมี๊สนิทด้วยมากที่สุดแหละค่ะ
จริงๆน้าดาวก็เป็นคนเชียงใหม่ แวะมาเชียงใหม่หลายรอบแล้ว แต่ก็นัดคลาดกันทุกที
แต่มาคราวนี้พลาดไม่ได้ เพราะน้าดาวฝากซื้อชุดนอนให้พี่แดนไว้ เลยต้องแวะมาเอาของ หุหุ
แล้วมะมี๊ก็เขาของฝาก และของฝากซื้อให้น้าดาวไป มีชุดแฝดกับหนู ถุงมือแฝดกับพี่เอมี่ แล้วก็ชุดนอนของพี่แดน
ส่วนน้องดิวก็มีของฝากมาให้หนูเหมือนกัน
2 สาวเจอกันครั้งแรก ครีมVS ดิว
ของฝากของหนูเป็นกระปุกออมสินพี่หมูสีชมพูค่า ขอบคุณมากๆนะคะ
มะมี๊เลยเอาไว้หยอดตังค์เหรียญเก็บไว้ให้หนูนะคะ
คุยกันไปได้ซักพัก ลุงแมนก็พาพี่แดนสุดหล่อเข้ามา
มาถึง มะมี๊ก็กดแชะๆๆ แต่รูปไม่ชัดซักรูป แง๊ๆๆๆ
แต่โชคยังดี ที่ถ่ายรูปครอบครัวเค้าได้(เกือบชัด) มีพี่แดนที่เบลอหน่อยๆเพราะกำลังหันหน้ามาพอดี
ครอบครัวสุขสันต์ ^v^
ลุงแมนเป็นคุณพ่อที่น่ารักมาก เป็นวิศวกรจบจากวิศวะ ธรรมศาสตร์
ตอนนี้ลุงแมนก็ลาออกจากงานมาดูแลตัวยุ่งทั้ง 2
เคยฟังจากน้าดาวหลายครั้งแล้ว ลุงแมนมีแนวคิดในการเลี้ยงลูกที่ดีมาก
ติดตามอ่านเรื่องราวของครอบครัวที่แสนน่ารักนี้ได้ ที่หนังสือรักลูก ฉบับเดือนมิถุนายน ที่กำลังจะวางแผงได้นะคะ
พี่แดนเรียบร้อยมากก ไม่ซุกซนเหมือนเด็กผู้ชายทั่วๆไปเหมือนที่คิดไว้ แล้วก็ชอบกินน้ำแข็งเหมือนมะมี๊ตอนเด็กๆเลย
แต่จริงๆน้าดาวบอกว่า ต่อหน้าคนอื่นจะทำตัวเรียบร้อย เวลาอยู่บ้านนี่อย่างกับลิง อิอิ
ส่วนน้องดิวก็น่ารักมาก หน้าขาว ตาโต แก้มป่อง แล้วก็ซนนิดๆ เดินฉิวๆๆเลย
น้าดาวอวดมาตั้งหลายเดือนแล้วว่าน้องดิวเดินได้แล้ว ส่วนหนูเพิ่งเดินได้ แล้ววันนี้มะมี๊ก็ไม่ได้ติดรองเท้ามาด้วย เพราะนึกว่าจะกลับบ้านแล้ว หนูเลยไม่ได้ลงไปเดินเล่นกับน้องดิวเลย
มะมี๊แอบทึ่งนิดหน่อย น้องดิวมีวิ่งๆแล้วด้วย อิอิ
ทีแรกนัดกันจะใส่ชุดโปโลคู่แฝดกันมา แต่หนูเพิ่งตื่นแล้วมะมี๊ก็คิดว่าคงไม่ได้เจอวันนี้ ก็เลยไม่ได้ใส่ชุดแฝดมาเลย ทั้งๆที่เตรียมมาด้วยแท้ๆ
ส่วนน้องดิวนี่มาเต็มชุดเลย เสื้อโปโล เสื้อกันหนาว เลกกิ้ง รองเท้า น่ารักมากๆ
หลังจากเจอกัน มะมี๊ก็ตามหาเลกกิ้ง กับรองเท้าแบบน้องดิวให้หนูเลย
รองเท้าน่ะ หามาจนได้ ส่วนเลกกิ้งทีแรกจะได้จากน้าเสาวณีย์ จนป่านนี้ยังไม่ได้เลย
นัดกันที่ร้านทับทิมกรอบเจ้าดัง ก็เลยสั่งทับทิมกรอบแสนอร่อยมากินคนละถ้วย
น้าดาวติดใจ ซื้อกลับไปกินที่บ้านด้วย^^
หลังจากคุยกันไปอีกซักพักก็แยกย้ายกันเอาลูกกลับไปนอน เพราะดึกแล้วเหมือนกัน
มะมี๊กลับไปก็บอกปะป๊าว่าไปเจอน้องแดนดิวมา น่ารักมากๆ
มะมี๊อวดใหญ่ว่าน้องดิวเดินฉิวๆ แถมวิ่งได้ด้วย แต่ปะป๊าบอกว่าไม่ชอบให้มะมี๊เอาลูกของเราไปเปรียบเทียบกับลูกคนอื่น เดี๋ยวอีกหน่อยลูกรู้ความแล้วจะเกิดความรู้สึกที่ไม่ดี
เอ่อ มะมี๊ก็ลืมคิดไป คราวหลังมะมี๊จะระวังให้มากกว่านี้นะค๊า
ตอนมาถึงปะป๊าก็ทำอาหารให้หนูเสร็จแล้ว
วันนี้หนูเลยได้ทานข้าวดึกนิดหน่อยเลย แต่ก็ทานได้เยอะเหมือนเดิม เก่งมากเลยค่ะลูก
พอป้อนข้าวหนูเสร็จ มะมี๊กับปะป๊าก็ช่วยกันจัด CD ในห้องกัน มีเยอะแยะตาแป๊ะไก่
ต้องแยกเป็นหมวดหมู่ อันไหนหนัง อันไหนเพลง อันไหนรูปลูก
วันศุกร์ที่ 4 มกราคม 2551
วันนี้มะมี๊ขับรถไปทำงานแล้วหันไปมองหนูจากกระจกมองลูกที่น้าอ้อซื้อมาให้
หนูกำลังเอาปากไปเล่นกับที่พักมือของหนู อิอิ มะมี๊แอบถ่ายไว้ให้หนูดูตอนโต
วันนี้ตื่นเต้นมากๆ ไดอารีของเราติด Top Diary ด้วย @^v^@
จำนวนคนมาอ่านสูงสุดเท่าที่เคยเขียนไดมาเลย รู้สึกเย็นนั้นจะมียอดถึง 200 กว่าคนเชียว
ถ้าจำไม่ผิด ไดอารีที่เขียนลงไปวันนั้นคือเรื่องงานแต่งงาน
http://papamameicecream.diaryclub.com/20071113/-5/0/LooKiNg_BacK_OuR_WeDdInG_PaRt_2.html
ใช้เวลาทำรูปแล้วก็เขียนอยู่เกือบอาทิตย์
ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่าน และทุกๆ comments ด้วยนะคะ @^v^@
มะมี๊ลืมเอาข้าวหนูมาอีกแล้ว -_-"
ดีนะ ที่กู๋พงษ์บอกว่ายังมีโจ๊กเหลืออยู่
ตอนกลางวันมะมี๊ก็เลยแวะไปป้อนข้าวให้ลูกเหมือนเคย
วันนี้ทานโจ๊กอีกแล้ว หม่ำๆๆ ป้อนหายๆ
ส่วนตอนเย็น หนูก็หลับอีกตามเคย
พอหนูตื่น เราก็กลับไปรับปะป๊าที่บ้านกัน ปะป๊าบอกว่าหิว แล้วก็บอกให้ไปกิน MK ที่บิ๊กซี
ไปถึงก็สองทุ่มสี่สิบห้าแล้ว กลัวเค้าปิดมากเลย แต่พนักงานบอกว่ายังเข้ามาทานได้อยู่
ปะป๊าก็สั่งๆๆอาหารไปด้วยความหิว
แล้วพี่พนักงานก็เอาชุดจานเด็กมาให้หนู
ปะป๊าให้หนูหัดดื่มน้ำจากแก้ว ซึ่งหนูก็ทำได้ดีเลย เก่งมากๆค่ะลูก
ไอศครีม หมวยน้อยของมะมี๊^v^
ปะป๊าสั่งปลามาให้หนูด้วย แล้วก็เอาข้าวคลุกกับน้ำซุป MK ตักไข่ใส่เยอะๆ แล้วก็ใช้ช้อนสับๆๆให้หนูทาน
หนูเริ่มทานข้าวเป็นเม็ดแล้วนะคะ ตอนนี้เพิ่งเป็นช่วงเริ่มต้น หนูยังทานได้ไม่มาก
ไม่เป็นไรนะคะ เอาไว้เราหัดกันเรื่อยๆเนอะ
จากนั้นปะป๊าก็ไปซื้อวัตถุดิบเตรียมทำอาหารให้หนู มะมี๊ก็จูงหนูเดินเล่นรอบๆ
พอหนูเดินผ่านแผงที่เค้าจัดถ่านเรียงไว้ หนูก็ตรงรี่เข้าไปเล่นเลย(มันน่าสนุกตรงไหนคะเนี่ย)
พอปะป๊าซื้อของเสร็จ เราก็กลับบ้านกัน
ปะป๊ามะมี๊ก็ดูซีรีส์เกาหลีต่อ ช่วงนั้นยังดู Coffee Prince อยู่เลยจ้ะ
วันเสาร์ที่ 5 มกราคม 2551
วันนี้ปะป๊าไปทำงานตามปกติ แต่มะมี๊หยุด
มะมี๊กับเพื่อนๆที่ DTAC นัดไปเที่ยวหาลูกน้าเอื้องที่บ้านกัน เพราะน้าเอื้องกลับมาเอาลูกมาเลี้ยงที่บ้าน 2 เดือน
มะมี๊ก็ไปรับน้าแนนที่บ้านสันกำแพง แล้วน้าแนนก็บอกว่าป้าเอ๋จะไปด้วย แต่ป้าเอ๋ยังไม่เสร็จธุระ
เราก็เลยขับรถไปรอป้าเอ๋ที่ศาลากลาง
นั่งรอกันไปซักพักใหญ่ๆ ป้าเอ๋ก็ขับรถเข้ามา
หลังจากป้าเอ๋จอดรถ ก็อีกนานกว่าจะลงรถออกมา
พอป้าเอ๋ออกมาจากรถแล้วเดินมาที่รถเรา มะมี๊และน้าแนนก็ตกใจ ป้าเอ๋ร้องไห้ทำไมเนี่ย
แล้วป้าเอ๋ก็ทำไม้ทำมือประมาณว่าให้เราขับรถไปก่อน
เอิ่มมม แล้วเรามานั่งรออะไรกันคะ
แล้วมะมี๊ หนู และน้าแนน ก็มุ่งหน้าไปยังบ้านน้าเอื้องที่อยู่แม่แตง
โอ้แม่เจ้า ไกลมากๆ เกือบถึงเขื่อนแม่งัดแล้ว
ระหว่างทาง มีเด็กมาขายข้าวควบ มะมี๊ไม่ได้กินนานมากแล้ว ก็เลยซื้อมาถุงนึง
กะว่าจะมาบิๆให้หนูทาน(จนป่านนี้ยังไม่ได้ทานเลย หึหึหึ)
ขับรถกันจนเกือบหลง แล้วน้าแนนก็โทรถามทางจนมาถึงบ้านน้าเอื้องจนได้
มะมี๊เคยมาบ้านนี้ครั้งนึงตอนน้าเอื้องแต่งงาน แต่ตอนนั้นเป็นผู้โดยสาร เลยไม่ได้สนใจจะจำทางเล้ยยย
มาเล่าถึงน้าเอื้องกับน้าแนนนิดนึง
เมื่อก่อน ตอนมะมี๊ทำงานที่ DTAC น้าเอื้องกับน้าแนนสนิทกันอยู่แล้ว เพราะเข้ามาทำงานพร้อมกัน
2 คนนี้สนิทกันจนใครๆก็แซวว่าเป็นสามี ภรรยากัน เพราะไปไหนก็ไปด้วยกัน โทรหากันตลอด
ส่วนมะมี๊ที่มาทีหลัง หลังๆมาก็เริ่มสนิทกับน้าแนน เพราะมะมี๊จะไปขอให้น้าแนนเปียผมให้ทุกเช้า
มีอะไรก็จะคุยกันตลอด ประสานงาน คุยเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว
สนิทกันจนกระทั่งคุยเรื่องแต่งงาน ไปหาฤกษ์ แล้วก็ได้แต่งงานวันเดียวกันเลย
โรงแรมที่ปะป๊า มะมี๊แต่งงาน ก็ได้มาจากที่น้าแนนจองไว้
มะมี๊สนิทกับน้าแนน จนเรียกได้ว่าเป็นภรรยาน้าแนนอีกคน
จากนั้นมา น้าแนนก็เรียกน้าเอื้องว่าเมียหลวง แล้วก็เรียกมะมี๊ว่าเมียน้อย โดยมีน้าแนนเป็นสามี อิอิ
เวลานัดกันไปไหน เมียหลวงจะมีอภิสิทธิ์ก่อน แต่เมียน้อยจะคุยกิ๊กกั๊กกันอยู่บ่อยๆ
มาวันนี้ สามีและเมียน้อยเลยชวนกันไปหาเมียหลวง อิอิ ตลกดี
ตอนนี้น้าเอื้องมีน้องแล้ว 1 คน ชื่อน้องนะโม เราเลยไปเที่ยวหาน้องนะโมกัน เพราะตอนคลอด น้าเอื้องอยู่กรุงเทพ เลยไม่ได้ไปเยี่ยม
น่าแปลกเหมือนกัน ที่เรา 3 คนท้องไล่ๆกันมาเลย มะมี๊มีหนูก่อน แล้วน้าเอื้องก็มีนะโม ส่วนน้าแนนตอนนี้ก็ท้องอยู่
ไปถึงน้องนะโมกำลังนอนเล่นในเปลโยก แล้ว Playpen ก็ว่างอยู่ มะมี๊เลยอุ้มหนูที่หลับมาในรถเมื่อกี๊ให้นอนลงใน Playpen(ขอน้าเอื้องเรียบร้อยแล้ว)
พอเอาหนูวางลงไป หนูก็ลุกขึ้นมาแบบนี้
มะมี๊เห็นน้อง ก็ตรงรี่เข้าไปถ่ายรูปน้องนะโมไว้หน่อย
หน้าเหมือนลุงชาเดี๊ยะๆๆเลย
นะโมหลายๆอิริยาบถ ตัวกำลังเป็นผื่นเลย อีกไม่นานผิวก็ลอกแล้ว
มะมี๊บอกหนูว่าเรามาเที่ยวหาน้องกันนะคะ แล้วหนูก็ไปดูน้องใกล้ๆ
แล้วหนูก็เล่นของเล่นของน้องซะงั้น -_-"
น้าแนนบอกว่าให้ไปอยู่ใกล้ๆ เดี๋ยวน้าแนนถ่ายรูปให้
น้าเอื้องก็หยิบกล้อง SLR ขึ้นมาถ่ายรูปเราไว้เหมือนกัน รูปแรกมองกล้องน้าเอื้อง รูปที่สองมองกล้องเรา แต่หนูมองกล้องเราตลอดเลย อิอิ
น้าแนนเกิดความสงสัยว่า ถ้าน้าแนนคลอดลูก จะต้องซื้อกล้องใหญ่เหมือนกันด้วยรึเปล่า อิอิ
บางที กล้อง compact ก็จับภาพลูกที่เคลื่อนไหวตลอดเวลาไม่ค่อยได้เหมือนกัน ขนาดกล้อง SLR บางครั้งก็ยังจับไม่ได้เลย
น้าแนนขอถ่ายรูปคู่กับหนูมั่ง^v^
ซักพักป้าเอ๋ก็ตามมาถึง สรุปว่าร้องไห้ เครียดเรื่องงาน แป่ววว
คนอื่นๆไปเล่นกับน้องกัน ส่วนหนูมาคลานเล่นอยู่บนโซฟา
แล้วน้าแนนก็มาเล่น มาคุยกับหนู
ตอนแรกที่ไปรับที่บ้าน มะมี๊คิดว่าน้าแนนจะท้องใหญ่มากกกซะอีก เพราะใครๆก็บอกมะมี๊ว่าท้องน้าแนนใหญ่มากกก
แต่พอเห็นแล้วยังเด็กๆ เพราะตอนมะมี๊ท้อง ใหญ่กว่านี้อีกหลายเท่า 555
แล้วน้าเอื้องก็อุ้มนะโมมาให้น้าแนนลองอุ้มดู น้าแนนยังอุ้มเด็กไม่เป็น ท่าทางตะกุกตะกักเล็กน้อย
ฝึกไว้ๆแก อีกหน่อยจะได้อุ้มลูกของตัวเองแล้ว
ผิดกับน้าเอ๋ ที่อุ้มเด็กเก่งมาก เวลานะโมร้อง จะร้องเสียงดังมาก มะมี๊จำได้ตั้งแต่โทรศัพท์คุยกับน้าเอื้องแล้ว เพราะเสียงนะโมแทรกเข้ามาในโทรศัพท์เลย
พอป้าเอ๋อุ้ม นะโมก็เงียบเสียงลงในทันใด แสดงว่าป้าเอ๋มีองค์ ทำให้เด็กเงียบได้เลยนะเนี่ย
เล่นกับน้องไปซักพัก คุณแม่ของน้าเอื้องก็ชวนทานข้าว พอทราบข่าวว่าพวกเราจะมา แม่ก็ทำขนมจีนเตรียมไว้ให้
อร่อยมากๆค่ะ ขอบคุณนะคะแม่(น้าแนนกับมะมี๊ตักไปคนละ 2 ชาม หุหุหุ)
น้องไอศครีมก็มานั่งทานเส้นขนมจีนกะเค้าด้วย^^
พอทานขนมจีนเสร็จ คุณแม่ก็เตรียมขนมงาไว้ให้ด้วย หันไปอีกที เด็กคนนี้ทำอะไรเนี่ย
ฮั่นแน่! จับได้แล้ว มาแอบทานคนเดียวอยู่ตรงนี้เอง
ทานจนเปรอะปากไปหมดเลย แต่มะมี๋เห็นเป็นภาพที่น่ารักดี ก็เลยถ่ายรูปเก็บเอาไว้^v^
พอทานงาเสร็จ คุณแม่น้าเอื้องก็เอาฝรั่งมาปอกให้ทานอีก เรียกได้ว่ากินกันเปรมเลย งานนี้
หนูครีมไม่มีพลาดค่ะ เข้าไปคว้าฝรั่งทานทันที กินเลอะเทอะไปหมดเลย
ฝรั่งอร่อยมากๆ เนื้อหวาน แล้วก็นิ่มด้วย อร่อยใช่ไม๊คะลูก
น้าเอื้องเปิดวีดีโอให้เราดูด้วย ลุงชาไม่ค่อยเห่อเท่าไหร่เลย ถ่ายวีดีโอตั้งแต่น้าเอื้องไปหาหมอตอนท้องเลย แล้วก็ได้เห็นว่า น้องนะโมร้องเสียงดังมาตั้งแต่เล็กๆเลย
ที่บ้านน้าเอื้องมีหมาชิสุด้วย ชื่อน้องแตงโม น้าเอื้องเล่าให้ฟังว่า บางทีปะป๊านะโมก็เรียกชื่อลูกผิด เรียกเป็นแตงโม 555
ชื่อคล้ายๆกันเลยเรียกสลับกันเนอะ
แล้วมะมี๊ก็ถ่ายรูปคุณแม่กับคุณลูกให้ กล้องน้าเอื้องถ่ายชัตเตอร์เร็วมาก แล้วมาดูกล้องมะมี๊สิ
คุณแม่ คุณลูก สลับกันไม่ชัด ยังดี ที่ได้รูปชัดมาจนได้
แล้วเราก็เอาของขวัญที่เราเตรียมมาให้น้าเอื้อง
จากมะมี๊โอ๋ ปะป๊าเอก และน้องครีมนะคะ
ถ้าใครกำลังจะมีลูก สารานุกรมเล่มนี้มีประโยชน์มากๆ ขอแนะนำเลยค่ะ
มีสูตรอาหารสำหรับเด็กด้วย
มะมี๊ได้มาจากน้าปิยะธิดา ตอนมะมี๊คลอดหนู แล้วคุณแม่มือใหม่อย่างมะมี๊ก็อาศัยข้อมูลในหนังสือเล่มนี้แหละค่ะ เลี้ยงหนูมา
มีเรื่องที่เราไม่รู้และทราบจากในหนังสือนี้เยอะแยะเลย
แล้วน้าแนนก็ช่วยถ่ายรูปหนูกับมะมี๊ให้ด้วย
เอ่ออ ต้องไปหัดใช้กล้องใหญ่แบบนี้ใหม่นะแนน อิอิ
แล้วเราก็มาถ่ายรูปหมู่กัน มีหลานน้าเอื้องเข้ามาด้วย
แล้วน้าแนนไปไหนเนี่ย สงสัยเป็นคนถ่ายรูปนี้เอง
แล้วเราก็ได้รูปหนูมาอีกใบ
อยู่คุยกันซักพัก จะกลับแล้ว ก่อนกลับ มะมี๊ให้หนูจุ๊บเบบี๋ด้วย
ตอนจุ๊บดูน่ารักมากๆ มะมี๊ก็ดูเพลิน ลืมถ่ายรูปเลย น้าแนนคว้ากล้องมาถ่ายให้อีกที ก็ถ่ายตอนจุ๊บไม่ทันเลย
จากนั้นเราก็ลาน้าเอื้องแล้วก็กลับกัน
ระหว่างทางกลับ น้าแนนก็บอกว่าบ้านพี่กุ้งอยู่แถวๆบ้านน้าแนน
มะมี๊เห็นว่ายังมีเวลาเหลือ ก็เลยชวนน้าแนนไปเที่ยวหาป้ากุ้งกัน เพราะคราวที่แล้วป้ากุ้งขึ้นบ้านใหม่ เราอยู่ที่ปาย เลยไม่ได้ไปเที่ยวบ้านป้ากุ้งเลย
ไปถึงก็โทรถามทางกันนิดหน่อย แล้วก็เจอเลย หาไม่ยาก
มาถึงบ้าน น้องอันวากำลังหลับอยู่เลย
หลับปุ๋ยเชียว ^^
ส่วนน้องครีมน่ะเหรอ มาถึงก็ทั้งเดิน ทั้งคลาน สำรวจบ้านป้ากุ้งใหญ่เลย
แล้วป้ากุ้งก็พาเที่ยวชมบ้าน บ้านและสวนรวมทั้งเฟอร์นิเจอร์ สวยไปหมดเลย
แล้วป้ากุ้งก็พาชมห้องครัว(ออกปากก่อนเลยว่ารกไปหน่อย) แล้วป้ากุ้งก็เห็นส้มอยู่ เลยแกะให้หนูทานเลย
โดยมีมะมี๊บอกบทให้อ้ำอยู่ข้างๆ ^v^ รูปนี้น้าแนนแอบถ่ายโดยไม่บอกให้รู้เนื้อรู้ตัวเลย
สาวน้อยชอบกินส้มมากๆ
แล้วป้ากุ้งก็ชวนให้ออกไปนั่งที่สวนกัน
แล้วก็เอาส้มมาป้อนให้หนูทานต่อ
ป้ากุ้งบอกว่าหนูเรียบร้อยมาก อยากให้น้องอันวาโตเท่าหนูจัง อิอิ
เดี๋ยวก็โตแล้วเจ๊ เด็กๆโตไวกว่าที่เราคิดไว้เยอะ
ป้ากุ้งเคยเป็นหัวหน้ามะมี๊ตอนที่มะมี๊ทำงานที่ DTAC
ทำงานเสร็จก็ไปเที่ยวด้วยกันบ่อยๆ แล้วก็ชอบชวนกันไปออกกำลังกาย มะมี๊เลยสนิทกับป้ากุ้งด้วย
พอ 5 โมงปะป๊าเลิกงานก็กลับมาที่บ้าน ปะป๊าหิวมาก แต่เรา 2 คนไม่อยู่ที่บ้าน ปะป๊าเลยโทรมาตาม
เราก็เลยลาป้ากุ้งกับลุงบัง แล้วไปส่งน้าแนน
จากนั้นก็กลับบ้านไปรับปะป๊า
ปะป๊าอยากกินอาหารญี่ปุ่น ปะป๊าเล่าให้ฟังว่าพี่ที่ตีกอล์ฟด้วยกันแนะนำร้านร้านนึง บอกว่าอร่อยมาก แล้วปะป๊าก็พาเราไป
ร้านอยู่ในโครงการมณีนาราคร ตรงถนนศรีดอนไชย(ทางไปสุริวงศ์) อยู่ทางขวามือริมสุด ชื่อร้าน คาโซคุ
ตกแต่งร้านได้น่ารัก สไตล์ญี่ปุ่น
แถมในร้านมีชั้นวางหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเต็มไปหมด มี H2 ที่มะมี๊ชอบด้วย แล้วก็มีการ์ตูนของอาดาจิ มิซึรุเต็มไปหมด
น่าเสียดายที่มะมี๊อ่านตัวอักษรญี่ปุ่นได้ไม่หมด ไม่งั้นคงมาขลุกอยู่ร้านนี้แน่ๆ
หน้าตาคนหิวมากกกก
หน้าตาเด็กทะเล้น เดินป่วนไปทั่ว
หนูเริ่มซนมากๆ ไม่ค่อยอยู่นิ่งแล้ว มะมี๊จับภาพหนูไม่ค่อยได้เลย ก็เลยใช้โหมดกีฬาเลย ผลที่ได้ noise บานนน
โค้กของปะป๊า น้ำมะนาวของมะมี๊
ปะป๊าสั่งชุดข้าวไก่อบซ้อส(อร่อยมากกก) แคลิฟอร์เนียโรลสั่งมากินด้วยกัน ส่วนมะมี๊สั่งคัทสึด้ง(จะชิมอาหารว่าอร่อยหรือไม่ ต้องสั่งของที่เป็นเบสิค ซึ่งมะมี๊ว่าเฉยๆนะ)
ระหว่างที่เรากินกัน พี่ๆในร้านก็อาสาพาหนูไปเดินเล่น มะมี๊ก็มองหนูให้อยู่ในสายตาตลอด
ถ้าห่างจากสายตามะมี๊ มะมี๊ก็จะไปตามกลับมา จะไม่ปล่อยให้หนูคลาดสายตาโดยเด็ดขาด
พอมะมี๊อิ่มแล้ว ก็มาดูหนู หนูก็เดินทั่วร้านเลย
เดินไปถึงห้องครัว มะมี๊ก็ไปจูงหนูออกมา
เดินไปทักทายแขกตามโต๊ะต่างๆ ไม่มีกลัวใครเลย ไม่ว่าฝรั่ง แขก ญี่ปุ่น ยิ้มหวานให้เค้าไปซะทั่วเลย
พอทานเสร็จ ปะป๊าก็สั่งข้าวปั้นกลับบ้านด้วย สั่ง 2 ไส้เลย
ไว้กินตอนดูบอลคืนนี้
มะมี๊รักหนูที่สุดในโลกเลยค่า @^v^@
